Niedobitki z mojego zeszłorocznego „sezonu na poezję”.
„Zemsta zza grobu” została uznana przez mnie za nijaką oraz nudną i skazana na zapomnienie.
„Pieśń larw” jest jej nową wersją/mutacją, dokończoną dopiero kilka dni temu.
Mimo wszystko, chciałbym podzielić się z Wami jednym i drugim, może komuś się spodoba.
Zapraszam do lektury i komentarzy!
Pieśń larw
Chwała, chwała Śmierci potężnej,
która ucztę nam funduje.
Z trupa, trupa tak słodkiego,
tyle mięsa dla nas wszystkich.
Nie żreć, nie żreć jeszcze, pokraki!
Najpierw dzięki się należą:
Dziękujemy, och, dziękujemy,
Człowieku nasz ukochany!
Pysznym, pysznym twoim ciałem
do sytości się pożywią
głodne, głodne czerwi legiony
od zarania już gotowe.
O, Larwo, Larwo Zdobywczyni!
Rozkładu zgniła królowo!
Chwała, chwała również i tobie.
Dziećmi wciąż nas obdarowuj.
Wam, wam, Trójco umiłowana
hymn ten piękny zanosimy!
Zemsta zza grobu
Jakie to szczęście!
Zabili go wreszcie!
Tego szarlatana,
tego heretyka,
zwyrodniałego nikczemnika.
Za wioską zdybali,
i zatłukli pałkami.
Wzięli, co złote,
trupa porzucili
na żer Larwie Zdobywczyni.
Bogowie, litości!
Wrócił podlec!
Przeklęta dusza,
zemstą trawiony
nawiedza ciemne za wsią bory.
Szuka swych katów,
by krwi im utoczyć.
Życie wychłeptać
i w piekle samym
dręczyć wciąż po wieczności kres.
Odwet dokonany!
Znaleziono ich rano.
Trzy trupy zimne
pod borem starym,
w miejscu, gdzie Go wtedy zdybano.
Cześć,
dlatego po śmierci chcę być skremowana ¯\_(ツ)_/¯
Nie jestem bardzo wierszowa i nie znam się na niuansach poezji. Mogę powiedzieć, czy mi się podobało, czy nie, a że przeczytałam bez zgrzytów, to raczej się podobało (mimo tematyki :))))
Hej OldGuard,
czyli jeszcze bardziej utwierdziłem Cię w przekonaniu o kremacji? 
Tematyka ciężka, fakt. Trochę inspirowałem się Baudelaire’em, a nikt tak pięknie nie pisał o obrzydliwościach i brzydocie jak on.
Jeśli się podobało, to pozostaje mi tylko się cieszyć. W poezji liczy się dobre pierwsze wrażenie!
Dziękuję za przeczytanie.
Witaj. :)
Mocno zaskoczyłeś, szczególnie larwami. :) Z pewnością widać oryginalne podejście do tematyki śmierci i tego, co potem. :) Powtórzenia z mowy larw odebrałam wręcz jako tekst pieśni. :)
Pozdrawiam serdecznie. :)
Pecunia non olet
Hej, bruce!
Dzięki za lekturę, miło mi, że się podobało.
Zaskoczenie pozytywne czy negatywne, bo nie wiem czy nie umieścić jakiegoś ostrzeżenia w przedmowie dla wrażliwszych czytelników.
Tak, dobrze zinterpretowałaś te powtórzenia :)
Pozdrawiam również!
Zaskoczenie pozytywne czy negatywne, bo nie wiem czy nie umieścić jakiegoś ostrzeżenia w przedmowie dla wrażliwszych czytelników.
Oj, nie, nie, zaskoczenie w sensie: oryginalne i nietuzinkowe, czyli – na plus. ;) Przynajmniej dla mnie. ;)
A zatem to pieśń larw, dziękuję za to wyjaśnienie, teraz wiersz odczytuję wyraźniej i mogę kliknąć. :)
Pozdrawiam serdecznie. ;)
Pecunia non olet
Dziękuję za kliczka, bruce! Jest tu trochę o rozkładających się ciałach, a nie każdy lubi czytać o czymś takim bez ostrzeżenia, dlatego tak zareagowałem, ale skoro tak może być, nic nie zmieniam. No, chyba że ktoś inny zwróci na to uwagę.
I ja dziękuję. :)
Rozumiem, niemniej – śmierć i śpiewające larwy powinny kojarzyć się jednoznacznie. ;)
Pozdro! :)
Pecunia non olet
czyli jeszcze bardziej utwierdziłem Cię w przekonaniu o kremacji?
To temat, którego mam nadzieję nie podejmować jeszcze przez przynajmniej kilkadziesiąt lat :P
