Nie ma "Wszechlogii kosmicznej"

Ogólna wiedza opierała się na krótkich komunikatach tekstowych wyświetlanych w miejscach zgromadzeń w trakcie emisji zapełniaczy. Jak wszędzie i zawsze, tak i wśród droidów istniały obawy i oznaki niezadowolenia wynikające z biegu historii. Te, które słuchały opinii innych, bardziej wygadanych, a i te, co bywały w barach wśród generalnych barowych odgłosów, z których mnogości pomieszanych słów powstało niejedno pełne zdanie, powtarzały dalej, a następne jeszcze dalej, aż zrodziła się kolejna opinia, z których kilka urosło do rozmiaru kultu. I tak zaistniały: Kult Krzywej Śrubki, Kult Niewiary w Historię i Kult Odbrócenia. 

Krzywośrubkowcy wytworzyli struktury z zasadami i procedurą naboru członków zawartą w broszurze zatytułowanej: "Ciężkosiędostać". Odbróceńcy wierzyli. że Ziemia zatrzyma się z powodu grzesznej nadmiernej konsumpcji olejów ciężkich i zacznie okrążać swoją gwiazdę w przeciwnym kierunku. Historioniewiercy zaprzeczali zdarzeniom przeszłym – jako zmyślonym, bieżącym – jako złudzeniom – i przyszłym – jako niemożliwości (wyjścia poza teraźniejszość). Wierzyli w codzienną improwizację i odnawianie się świata co chwilę. Ich misja życiowa skupiała się wokół miejscowego baru, a dokładniej: w konsumowanym właśnie kubku gatunkowego zjełczałego oleju. 

Spośród konsumentów gatunków najzjełczajszych był jeden taki, co miał opinię o wszystkim zasłyszanym. Nazywano go Opiniodawcami – uważał, że ma w sobie całe gremium dyskutujących osobowości. Rezydował w barze olejowym "Ću" na skraju osady o tej samej nazwie. Na skraju, gdyż bar ten wyproszono z centrum.

Nad blachą barową był ekran, jak w każdej innej pijalni, a na nim zobaczyć można było wieści z Dyrektoriatu oraz zapełniacze między wieściami – znakomite źródło informacji dla komentarzy i komentarzy komentarzy. Któregoś pylistego dnia wspomniano tam o odnalezieniu zapisków z przeszłości, fragmentów właściwie. Od tego czasu codziennie komentowano kolejny ich odcinek – ku radości gawiedzi. W tamtych czasach trudno było o prawdziwe wydarzenia. Rok był równy rokowi, a dekada – dekadzie. 

Miał ten tekst i tytuł, do którego ponoć dokopano się w procesie analizy.

"Wszechlogia kosmiczna"

– ukazało się na ekranach. 

Różne rzeczy z tego przyszły. Raz było o mechanizmach zwanych "ludźmi", innym razem o wydających się całkowicie wymyślonymi modelach droidów z jakiejś dawnej epoki. Były tam odkrycia, wędrówki, lądowania, wyloty. Rebelie i wojny wycięto z powodu ryzyka zarazy ideą. 

Opiniodawcy siedział na wysokim zydlu i sącząc kolejną dolewkę zjełcza nasiąkał informacją. Nie minął rok, gdy przemówił i w tej sprawie.

Odezwał się tak:

– Wszech­lo­gio, oba­wiamy się, że czę­ste wrzu­ca­nie opinii, nawet krót­kich, nie przy­spo­rzy ci widzów, zwłasz­cza jeśli bę­dziesz sku­pio­na wy­łącz­nie na wła­snych opiniach i nie ze­chcesz zaznajomić się z i ko­men­to­wać opinii in­nych opiniodawców.

Myśl tę natychmiast podchwycili historioniewiercy, i wpisali w kanon swoich wierzeń jako:

"Nie ma 'Wszechlogii kosmicznej'"

Inni konsumenci olejów gatunkowych oraz podróbek zajmowali się wyłącznie własnymi kubkami, toteż cała sprawa umknęła ich uwadze.