temu, który połknął księżyc

Ogromnie przykro mi to czytać, Gocho. AS-a poznałem tylko powierzchownie, ale wyczuwałem w nim szeroką wiedzę i kunszt, nie wątpię, że mógłbym się od niego jeszcze wiele nauczyć. Bywał przy tym zawstydzająco skromny w stosunku do swoich widocznych możliwości. Doceniam, że czułaś się na siłach podzielić z nami żałobą, i ufam, że nasza Społeczność nie zawiedzie Cię w trudnych chwilach.

Co do samego wiersza, trzyma poziom; mógłbym dyskutować o poszczególnych frazach, ale w tej chwili wolę uważać go za wyjęty spod zwykłej oceny literackiej.

GOCHAW, brak mi słów…  W ostatnich latach straciłam tak wiele Bliskich Osób, że już teraz zawsze tak pocieszam siebie i tych Znajomych, którzy też Kogoś opłakują – te nasze Nowe Anioły strzegą nas i czuwają obok, byśmy dawali sobie radę, póki nie spotkamy Ich znowu. Tulę mocno, Kochana… 

Pecunia non olet

Sił, na ten trudny czas 

Dlaczemu nasz język jest taki ciężki