Mam na ciebie oko

“Mówię, że potrzebuję ten słoik z okiem, ale nie chcą mnie słuchać, jak gdyby teraz, gdy je usunęli nie należało już do mnie.

Mówię, że to było to lepsze…”  – powtórzenia. Czy da się je poprawić?

“Doktor podniósł słoiczek i wpatruje się w moje oko. Ma niebieskie, zmęczone oczy” – powtórzenia.

“Kilka tygodni później siedzę na balkonie i piję herbatę, zieloną, na uspokojenie” – szyk przestawny w zdaniu. Może lepiej by brzmiało:

Kilka tygodni później siedzę na balkonie i piję zieloną herbatę, na uspokojenie.

Jest trochę powtórzeń i niezręcznie brzmiących zdań, które myślę będziesz w stanie wyłapać przy ponownym, głośnym przeczytaniu. 

Hej!

Na wstępie gratuluję debiutu na NF. Zaznaczam, że to miejsce bardzo ciekawe, poznasz tu mam nadzieje wielu ciekawych ludzi i nauczysz się sporo. Ja przynajmniej te pół roku temu tak miałem :) (w tym szanowną przedmówczynię). 

W zakładce Publicystyka – Poradniki znajdziesz wiele ciekawych rzeczy, które pomogą ci być lepszym, jeżeli zależy ci na samodoskonaleniu w pisaniu i bardziej lepszych feedbackach, polecam, zwłaszcza Portal dla Żółtodziobów, poznasz zasady, jeżeli jeszcze przed rejestracją i publikacją nie przeczytałeś.

Co do szorta – Przedstawia to dość smutny i tragiczny obraz. Wiem co chciałeś tym przekazać, ale zakończenie nie do końca jest dla mnie satysfakcjonujące – brakuje jakiegoś mocniejszego wydźwięku. 

Niektóre zdania są niezręczne co wychwyciła Czarna, np: to zdanie wielokrotnie złożone:

Przez cały ten czas jeden z doktorów, ten który miał szczęście i w pysk nie dostał, w dłoniach trzyma słoiczek z moim okiem zanurzonym w roztworze formaliny, wiem bo kiedyś w takim topiłem robale.

A nie lepiej “Doktor, ten sam, którego nie zdzieliłem w pysk trzymał słoiczek z moim okiem zanurzonym w roztworze formaliny. Wiem, bo kiedyś w takim topiłem robale” . Mieszanie czasów to nie jest dobra praktyka, zwłaszcza w zdaniach wielokrotnie złożonych. Wybija to rytmu czytania i trzeba czytać dane zdanie dwa razy, żeby się nie pogubić.

Pozdrawiam i zachęcam do dalszego pisania!

Melendur88

Wybacz, ale tego nie da się czytać – nawet jak na szort.

Mimo wszystko gratuluję debiutu i wierzę, że kolejne teksty publikowane tutaj będą coraz lepsze.

https://www.wattpad.com/story/406947996-kroniki-eidonu-korekta

Witaj. :)

I ja gratuluję Ci tak szybkiego debiutu. Szanowni Przedmówcy wskazali mankamenty strony językowej, ja zatem skupię się tylko na treści. :)

Szort sprawia wrażenie streszczenia makabrycznej powieści grozy o – tu posłużę się tagiem, który sam wybrałeś – chorym psychicznie człowieku. Nieco za mało na horror. 

Pozdrawiam serdecznie, powodzenia w dalszym pisaniu. :)

Pecunia non olet

Cześć

Może i brutalnie, może i dosadnie, ale widzę tutaj spory potencjał i chciałbym przeczytać więcej o tym gościu, którego oko włożono do słoika… Zresztą… Jak tam można? Żeby bez zgody czyjeś oko włożyć do słoika? Też się z tym nie zgadzam, tak nie można.

Dobry debiut.

Pozdrawiam

Hejka !

Ciekawy debiut. Od pierwszego zdania wchodzisz bez zapowiedzi w środek sytuacji. Czuć obsesję, dezorientację i poczucie krzywdy bohatera. Akcja jest trochę zbyt szybka. Dostrzegam emocje głównego bohatera, jak już wspomniałam wyżej, ale postaci poboczne prawie emocji nie mają (również mam problemy z opisywaniem emocji, więc rozumiem, że to trudne). Sam pomysł podoba mi się, po dopracowaniu tekst może zrobić wrażenie.

Pozdrawiam :)

Nie ma ucieczki od mroku, jeśli to on sam prowadzi twoje kroki.