Alkaloid

Nie, nie, nie zrozumieliśmy się. Może źle napisałem. Albo kursywa, albo cudzysłów. Nie dwa jednocześnie. Musisz się zdecydować na jedno.

Poza tym powtórzę z bety; nie jest to moja bajka, nie znam się na zagadnieniach, które dodajesz do tekstu, ale mimo to szort mnie zainteresował. Fajny plot twist na końcu. Całkiem ciekawa historyjka. 

Moim zdaniem warta klika do biblioteki. 

Pozdrawiam i trzymam kciuki za kolejne teksty! 

You cannot petition the Lord with prayer!

Ok, zmieniłem na kursywe :) Dziękuję bardzo i pozdrawiam!

Hej!

Rozumiem, że pies zamienił się w potwora i skoczył na nieostrożnego naukowca? Od momentu kiedy Szarik włożył pysk w torbę z fiolkami spodziewałem się mniej więcej końcówki, sądziłem jednak, że piesek ostatecznie będzie na haju i z tego wyniknie jakiś zabawny twist. Miałem też w pewnym momencie myśl, że naukowiec wchłonął związek z powietrza i ma halucynacje – widzi psa przeobrażającego się w wilkołaka. Ale fakt, że projekt nie wyszedł poza etap badań wstepych wskazuje na tragiczny koniec historii.

Tekst przeczytałem z ciekawością, klikam.

– Szarik – z werwą pogłaskał psa po głowie – piesku, ty zawsze czekasz.  (…)

– Ty zawsze czekasz. – Podrapał jeszcze psa za uchem. 

Potrzebne dwa razy?

Hej, dzięki za przeczytanie :) 

Tak, fizyczna transformacja psa i zabicie naukowca to najbardziej oczywiste zakończenie historii. Starałem się wrzucić jednak pewne poszlaki, że może to nie do końca tak wyglądało. Ale to już trochę samodzielnie trzeba nadbudować.

"Ty zawsze czekasz." – to wrzuciłem już po becie, z różnych względów. Powtórzeniem chciałem podkreślić uczucie osamotnienia i izolacji od rodziny.

Tekst przeczytałem z ciekawością, klikam.

Dzięki!

Moral opowiadania – nie zabieraj roboty do domu. Podobało mi się. 

Ruszył w stronę lodówki. Tak jak przypuszczał, żona i córka spały już dawno, przyzwyczajone, że ostatnio często wraca późno.

Trochę to brzmi tak, jakby żona z córką spały w lodówce. 

No tośmy sobie, ..., polatali!

– Panie Kaziu, miejmy nadzieję, że smacznie śpi! – Odpowiedział wesoło.

odpowiedział 

– No to udanego wypoczynku! – Portier wrócił do oglądania meczu.

Wyszedł przez główne wyjście i trafił na parking.

Ten zapis sugeruje, że to portier opuścił posterunek i sobie poszedł na parking. :) 

Otworzył samochód

Chyba lepiej: Otworzył drzwi samochodu

Bez przerwy siedział w laboratorium na syntezach, ekstrakcjach i krystalizacjach.

Musiało mu być bardzo niewygodnie. :D

Tu bardziej pasuje “siedzenie nad czymś” .

Kiedy żona zapytała, czy ma kochankę, odpowiedział twierdząco: „kolumnę chromatograficzną”.

Bardzo fajne!

Pruł przez miasto. O tej porze było mu wyjątkowo przychylne – nie stawiało oporu.

Hm… miasto nie stawiało mu oporu? 

Tak jak przypuszczał, żona i córka spały już dawno

Proponuję spały już od dawna lub już dawno spały

Były opóźnienia w projekcie i wszystko mogło się wysypać. Szczury w laboratorium już od tygodnia czekają i rosną, z każdym dniem wymagając większych dawek. Ze zgrozą myślał też o zbliżającym się sezonie urlopowym. Na szczęście – zadanie wykonane.

Hm… tutaj pierwsza część przeczy drugiej. Na początku piszesz, że są opóźnienia i jeszcze wszystko mogło się wysypać, a potem, że zadanie zostało wykonane. Jeśli chodzi tylko o etap, który opracowywał główny bohater to warto to zaznaczyć. Na przykład: ” Na szczęście ja swoje zadanie wykonałem, więc mogę im co najwyżej wysłać pocztowkę z wakacji w Budapeszcie.”

A Szarik spokojnie dokonywał degustacji.

Ruszył bronić pozostałej zawartości torby. Za szybko.

Ten zapis sugeruje, że to Szarik ruszył. 

Hej! Na górze wypisałam Ci kilka drobnostek, które rzuciły mi się w oko. Ogółem fajna historyjka, ale od momentu, gdy walizka z tajemniczą bofaniną znalazła się w samochodzie głównego bohatera, wiedziałam, że coś tu zaraz wybuchnie. Zastanawiałam się tylko kiedy. Przykułeś moją uwagę i z ciekawością doczytałam do końca. Bardzo spodobał mi się fragment, gdy naukowiec, widząc zmutowanego psa, zamiast uciekać, analizuje efekty swojej pracy. :D 

Klikam, pozdrawiam i gratuluję debiutu na forum!

Rozgość się, pisz, komentuj. Amen.

Podążaj za białym królikiem.

Dziekuję bardzo, poprawiłem zgodnie z sugestiami :)

Pozdrawiam!

Witam!

Bardzo ciekawie się czytało taki mocno naukowy tekst. Co prawda naukowcem w tej dziedzinie nie jestem, ale ten bio-technologiczny sposób komunikowania się nie wybijał mnie z opowiadania (chociaż nie byłam w stanie zrozumieć niektórych odniesień – brak specjalistycznego wykształcenia). Końcówka przypadła mi do gustu. Mam nadzieję, że projekt jednak nie tylko nie wyszedł poza etap badań wstępnych, ale i nie wyszedł poza dom po tragedii… Creepy…

Kilka uwag do ewentualnego przemyślenia:

Naukowiec wyszedł przez główne wyjście i trafił na parking. Była przyjemna letnia noc. Świerszcze cykały w nieskoszonym trawniku obok parkingu.

Powtórka słowa “parking” ;)

Spokojnie – teraz urlop, uspokoi się, będzie lepiej.

Powtórka: spokojnie, uspokoi się ;)

Trochę się ta bofanina powtarza – ale rozumiem, że ciężko użyć tu jakiegoś synonimu, oprócz słowa “alkaloid”?

Pozdrawiam serdecznie!

Cześć, bardzo dziękuję za przeczytanie ;)

Masz słuszność co do powtórzeń – poprawiłem.

Tak, zawarłem dosyć dużo specjalistycznych rzeczy w shorcie, ale to są raczej ozdobniki. Ich znajomość nie jest konieczna do zrozumienia sensu :)

Jeśli dobrze zrozumiałam, doktor, wykąpany i odsmrodzony, zszedł nieoczekiwanie nie doprowadziwszy eksperymentu do oczekiwanego końca, no i, niestety, urlopu też już nie będzie. :)

– Sza­rik – z werwą po­gła­skał psa po gło­wie – pie­sku, ty za­wsze cze­kasz. → – Sza­rik. – Z werwą po­gła­skał psa po gło­wie. – Pie­sku, ty za­wsze cze­kasz. Lub: – Sza­rik… – z werwą po­gła­skał psa po gło­wie – …pie­sku, ty za­wsze cze­kasz.

Tu znajdziesz wskazówki jak zapisywać dialogi.

…cho­ciaż czę­ścio­wo wy­my­wa­jąc che­micz­ny swąd. → …cho­ciaż czę­ścio­wo wy­my­wa­jąc chemiczną woń.

Za SJP PWN: swąd «zapach spalenizny»

Wy­tarł ciało ręcz­ni­kiem, który wy­da­wał mu się bar­dziej zdzie­rać skórę… → Zbędny zaimek.

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

Szanuję ukłon, czy raczej dygnięcie, w stronę hard-sf, ale nie kupuję zawiązania fabuły. Doktor prowadzi badania nad nową, nieznaną substancją. Załóżmy nawet, że może zabrać ją do domu z laboratorium (bardzo w to wątpię, ale załóżmy). Dlaczego miałby ją zabierać do domu? Wątpię, żeby jakikolwiek profesjonalista zrobił to bez powodu, bo to zbędne ryzyko (oczywiście, rezerwuję sobie prawo do wycofania tej opinii i przeproszenia za gadanie głupot, gdyby ktoś uświadomił mi, że to powszechna praktyka).

Ta dziura logiczna byłaby jeszcze do przeskoczenia, gdyby wynagradzała ją jakaś dobra puenta. Transformacja w potwora po spożyciu substancji, choć przyzwoita i zawsze w modzie, jest wałkowana w fantastyce od 150 lat.

@regulatorzy

Dzięki! Raczej nie urlop, chyba że taki wieczysty. Ewentualnie renta. Kto to wie ;)

Przy komputerze poprawie, zgodnie z sugestiami ;)

@jerry_gainer

Dzięki za komentarz! Powiedzmy, że opowiadanie pisane przez insidera w temacie. Komu się nie zdarza brać pracy do domu ;) W tym przypadku, wziął związki, bo zaczynał urlop, a musiał je dostarczyć z rana jeszcze Jankowi do Centrum Badań Farmakologicznych! Czytałeś to w ogóle? ;)

Tak – transformacja oklepana, zgoda. Jest tutaj jeszcze drugie dno, że może to nie pies się nażarł związków, tylko naukowiec jest zatruty, po "małym wypadku", ale to tylko dla wnikliwych czytelników :> 

@khomaniac

Przepraszam i z pokorą uznaję wyższość twojej ekspertyzy w temacie. Tyle, że wciąż nie kupuję fabuły, jako coś poza pretekstem dla oklepanego finału. Wytłumaczenie, że musiał wziąć związki do domu, bo zaczynał urlop wydaje się naciągane. Nikt inny w instytucie nie pracuje? Nie ma kurierów? Nie da się poświęcić dodatkowej godziny na zabranie związków z instytutu, skoro i tak trzeba poświęcić początek urlopu na ich dostarczanie? I dla ścisłości, nie twierdzę, że zabieranie pracy do domu bo ktoś idzie na urlop nie jest możliwe, tylko że dobrze by było je czytelniej umotywować, bo na tym wisi wiarygodność świata przedstawionego.

A co drugiego dna, to dobrze, że jest, tylko że “może to tylko narkotyczna wizja” też nie grzeszy oryginalnością ;)

Masz pewne racje w kwestii oklepanej formuły. Rozumiem, że w korzystanie ze znanych motywów, może się nie podobać. Ale znane motywy, są znane nie z tego, że im się tak udało, a z tego, że dotykają dogłębnie jakiś pierwotnych warstw psychiki, odnoszą się do naturalnych człowiekowi (w tym przypadku) lęków. Oczywiście, odnalezienie nowego motywu, jest zapewne możliwe, ale niniejszy tekst po prostu nie ma takich ambicji :P

Kwestia logistyki nadal nie wydaje mi się, aż tak abstrakcyjna i naciągana, jak opisujesz. Skończy pracę o drugiej w nocy (w punkcie A), a związki były potrzebne rano (w punkcie B), widać opłacało się je wziąć do domu (punktu C). Ale na przyszłości zapamiętam, może za bardzo skrótowo jest to w tekście potraktowanie.

Dzięki i pozdrawiam!

Ale całe opowiadanie zasadza się na tym, że właśnie nie opłacało się zabierać związków do domu :P Czepiam się oczywiście, ale nie złośliwie. Mnie takie rzeczy naprawdę przeszkadzają. Oczywiście, to tylko i wyłącznie mój problem.

To solidny debiut. Na ambicje, mam nadzieję, przyjdzie jeszcze czas ;) Pozdrawiam!

Bardzo udany szort. Pan doktor niby taki mądry, a jednak nie za bardzo, skoro pozwolił sobie na takie niedopatrzenie. Ładnie oddane spojrzenie bohatera.

Bardzo dziękuję za pozytywną opinię!

Pozdrawiam!