Tamam Shud *

Nocą UFO wzleciało, błyskawicznie opuszczając Ziemię.

– Wrócimy, komandorze?

– Nieprędko. Układ Słoneczny diametralnie się wówczas zmieni. – Z uśmiechem przyglądał się malejącej planecie.

– A tajna baza?

– Pozostała tam, gdzie ją umieściliśmy, Jack. Bez obaw.

– Ludzie nie wpadną na trop?

– Nie. To wyjątkowo tępa rasa. – Komandor Mark był w znakomitym humorze.

– Nasz szyfr krąży już po internecie. Jest ogólnodostępny. Co, jeśli ktoś go złamie? Tam są wskazówki na temat ukrytej pod ziemską powierzchnią bazy oraz… – wtrącił zaniepokojony nawigator.

– Niemożliwe. – Dowódca potrząsnął głową.

– Po co zostawialiśmy tę kartkę?

– Aby główkowali. Wyglądają tak zabawnie! – roześmiał się dowódca, spoglądając w boczny monitor.

Do sterowni wszedł niepewnym krokiem kolejny Grawicjanin.

– Wypoczął pan, inżynierze Carliuszu Webbie? – zapytał komandor.

– Dziękuję.

– Pana ciało, zgodnie z ustaleniami, turyści znaleźli pierwszego grudnia na australijskiej plaży w Somerton.

– Rozumiem. Skoro nie można inaczej…

– To jedyny sposób, aby z Ziemii dostać się na Grawicję. Pana wybitne umiejętności są nam niezbędne.

– A szyfr o umieszczeniu bazy?

– Jak planowaliśmy – znaleźli go w pańskiej zaszytej kieszeni.

– I, mimo wyrwanego z książki hasła, nikt nie domyślił się, że jestem perskim architektem?

– Mówiłem! Dwudziestowieczna ludzkość jest dużo głupsza niż w czasach świetności Persji.

– Żegnaj, Ziemio! – Webb spojrzał przez szybę.

– Raczej: „do widzenia” – sprostował komandor. – Powrócimy za kilka miliardów lat.

Tamam Shud * – po persku: „to skończone”

Tajemniczy szyfr, znaleziony przy nieżyjącym mężczyźnie w zaszytej kieszeni spodni; był umieszczony na odwrocie kartki, wyrwanej ze zbioru poezji, zawierającej słowa perskie: „Tamam Shud”; nie został wyjaśniony i złamany do dziś;

źródło: onet.pl

Martwy mężczyzna, znaleziony na australijskiej plaży 1 grudnia 1948 roku; według badań DNA, przeprowadzonych po ponad 70 latach, był to najprawdopodobniej inżynier Carl Webb;

źródło: Wikipedia