Nowa Fantastyka

Witaj. :)

Tu tylko mam wątpliwość, czy przy Wołaczu nie ma być przecinka, ale ja zawsze i wszędzie bym je wstawiała, zatem mogę się mylić, sorki:

– Panie (TU?) się zmiłuj… córuś… co ci się stało?

Gorzkie, mocne, ale – napisane tak, że wygląda, jak prawdziwa rzeczywistość, która może nastąpić całkiem niedługo… W szorcie padło określenie: “okrutniejsze” i ono najlepiej oddaje całość zagadnienia. :)

Pozdrawiam serdecznie, kliczek. ;)

Pecunia non olet

Cześć, Michael

Szkoda, że tak krótko.

Z czego wynika chęć udoskonalania się estetycznego? Z potrzeby bycia pięknym, czy może z ukrytych kompleksów? A może jest to modne? Takie czasy? Przypomniałem sobie teledysk Rammsteina, jak wokaliście rozlewa się z twarzy skóra i zszywa to taśmą. Polecam.

Szort bardzo dobry.

Klik

To jest dobry szort, ale mam wrażenie że czegoś mi zabrakło po przeczytaniu. Puenta jakoś mnie nie uderzyła jak powinna.

Tymczasowy lakoński król

Dobrze się czytało, chociaż było trochę ckliwe na samym początku. Jeżeli moda na sztuczność ma się skończyć, to może jednak nie tak:(

Pozdrawiam serdecznie :)

Bry!

W końcu zebrała kwotę, która mogła uratować kobiecie życie.

Szyk:

→ W końcu zebrała kwotę, która mogła kobiecie uratować życie.

a niedowierzanie rozciągnęło powieki.

Mmm… <myśli, ale nic nie może wymyślić>

Białe światło odbijało się od folii polietylenowej

od streczu

których nie było stać, by je zatzrymać.

zatrzymać

Kupowali je od ludzi, których nie było stać, by je zatzrymać.

– Mnie nie było na nią stać.

Nie wiem, czy dobrze rozumiem. Sprzedaż twarzy jest jedyną opcją na przetrwanie w tym uniwersum? Nie chodzą normalnie do pracy czy coś? W sensie, nie rozumiem, jak ktoś może nie pozwolić sobie na zatrzymanie własnej twarzy? Chyba że Centrum Piękna żerowało wyłącznie na takich ludziach jak Agnieszka, którzy są w trudnej sytuacji życiowej.

Hm. Nie wiem, czy mnie to przekonuje. W sensie, jeśli wróci moda na naturalność, to nie wystarczy po prostu sobie jakoś “odsysnąć” tych botoksów i kwasów z twarzy? :P Nie wiem, nie znam się. Jednak znając historię ludzkości w sumie nie można wykluczyć, że ktoś by na taki pomysł wpadł.

Sprawnie poprowadzony szorcik, to, co miało być pokazane, zostało pokazane, zbędnymi szczegółami nas nie zalewałeś i zdołałeś zmieścić w tym tragedię jednostki. Kliczek się należy.

Pozdrawiam serdecznie!

Bez sztuki można przeżyć, ale nie można żyć

Cześć, Michaelu!

Mocny króciak. Niepokojąca wizja tego, jak może wyglądać kolejny poziom mody na “upiększanie” własnego ciała.

Do tego sygnalizacja lekko dystopijnego charakteru przyszłości (ten fragment o braku środków na zatrzymanie własnej twarzy), która też robi robotę.

Szkoda, że tak krótko, ale czasami nie trzeba rozwlekać tekstu, by zrobić wrażenie. Twój zrobił.

Pozdrawiam serdecznie!

Jak opisał mnie pewien zacny Bard: "Szyszkowy Czempion Nieskończoności – lord lata, imperator szortów, najwspanialsza portalowa Szyszunia"

Treściwe i przykre. W moim guście :)

Obawiam się, że nie jest to wcale takie nierealne fantasy. Próżność, konsumpcjonizm i głupota obecnych czasów, zwłaszcza wśród “elit”, mogą doprowadzić i do takich rozwiązań. Temat-rzeka. Sama staram się nad tym nie główkować za mocno, bo i tak nie mam na to wpływu. Jednak mam w domu małą dziewuszkę i siłą rzeczy czasem się boję tego, co ją czeka w przyszłości. Zwłaszcza jako kobietę.

A tak po dłuższym namyśle – może przeredagowałabym wstęp. W porównaniu do dalszej części wypada on dość… miękko? Ckliwie? To tylko drobna sugestia, bo i tak bardzo mi się podoba.

Pozdrawiam :)

Hej!

Ciekawy pomysł i dobrze napisane. Rzeczywiście, coś jest na rzeczy z tą pogonią za ulepszaniem wyglądu, aż do poziomu groteski. Pokazałeś to w brutalny sposób, ale właśnie taki prowokuje do zastanowienia się. Ekstremalne modyfikacje ciała prowadzą do upiornych konsekwencji. Inne pytanie: na ile wygląd wpływa na naszą tożsamość?

Mała uwaga – na miejscu matki nie zgodziłbym się chyba na takie poświęcenie ze strony córki.

Pozdrawiam!

Dziękuję za wszystkie komentarze i miłe słowa. Postaram się odpowiedzieć na każdy wpis późnym wieczorem!

You cannot petition the Lord with prayer!

Wyjątkowo przerażająca wizja, zwłaszcza że nikomu nie pozwoli zachować twarzy.

Matka otworzyła usta, a niedowierzanie rozciągnęło powieki. → Próbowałam. Nie udało się. Nie wiem, jak niedowierzanie mogło rozciągnąć kobiecie powieki.

A może miało być: Matka otworzyła usta, a niedowierzanie rozszerzyło oczy.

– Panie się zmiłuj… córuś… co ci się stało? → Winno być: – Panie, zmiłuj się… córuś… co ci się stało?

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

Myślę, że ta wizja nie jest tak nieprawdopodobna, jak by się zdawało. Myślę tak dlatego, że nie widzę granicy ludzkiej głupoty i ludzkich okrucieństw.

Pozdrawiam.

Przygnębiający tekst. A wizja wydaje mi się możliwa. Niestety.

Babska logika rządzi!

bruce, bardzo dziękuję za komentarz i klika. Przecinek dodany. Tak, ja też uważam, że to okrutne, ale jednak w pewien sposób tak widzę branżę beauty – nawet obecną, więc jak myślę co się z nią stanie w przyszłości to aż się boję.

Hesket, wiem, że krótko, ale miał to być drabble, więc i tak przedłużyłem. A też nie wiem, czy właśnie mocna cecha tego szorta to nie to, że jest powiedziane dużo w mało znaków. Nie wiem czy byłby tak ciekawy, jakby zrobić z niego dłuższy tekst. Teledysk Rammstein oczywiście znam, w sumie fajne skojarzenie. Cieszę się, że tyle pytań ostatnio do Ciebie przychodzi po moich szortach.

Z czego wynika chęć udoskonalania się estetycznego?

Myślę, że z wszystkich, które wymieniłeś, a i jeszcze by się coś znalazło. Mnie to osobiście jakoś przeraża, może stąd pomysł na szorta. Dzięki za miły komentarz i klika!

OneTwo, dzięki za przeczytanie i komentarz. Kurczę, myślałem, że puenta i twist są tu najmocniejszą częścią.

TeoMax, dzięki za przeczytanie i komentarz. Początek ma spełniać kilka celów, nawet podświadomie, więc jest mi tu potrzebny taki. Pomaga też wybrzmieć bardziej twistowi na końcu. Cieszę się, ze dobrze się czytało!

Holly,

od streczu

Nie wiem, czy dobrze rozumiem. Sprzedaż twarzy jest jedyną opcją na przetrwanie w tym uniwersum? Nie chodzą normalnie do pracy czy coś? W sensie, nie rozumiem, jak ktoś może nie pozwolić sobie na zatrzymanie własnej twarzy?

No jak nie chodzą do pracy skoro nasza bohaterka dosłownie jest w pracy w tym szorcie XD

Kupowali je od ludzi, których nie było stać, by je zatzrymać. – to jest bardziej metafora. Oczywiście, że nie zabierali każdemu twarzy. Ale moja wizja jest dość dystopijna, gdzie konsumpcjonizm rządzi światem jeszcze bardziej niż dzisiaj. Ceny twarzy pięknych, naturalnych kobiet są olbrzymie, co jest podkreślone w szorcie kilkakrotnie. Jak możemy się domyślić, skoro Agnieszka jest w stanie opłacić operację itd umierającej matce, to są to gigantyczne kwoty. Więc młode, piękne, ale biedne dziewczyny w moim świecie dostają po prostu propozycję nie do odrzucenia i zastępcze, sztuczne twarze socjalne. Zresztą piersi też, bo mam nadzieję, że wyłapałaś, że ona właśnie idzie jej doradzić swoje własne piersi, które również sprzedała, co ma być podwójnym twistem.

Chyba że Centrum Piękna żerowało wyłącznie na takich ludziach jak Agnieszka, którzy są w trudnej sytuacji życiowej.

O ile byli wystarczająco ładni :D

Hm. Nie wiem, czy mnie to przekonuje. W sensie, jeśli wróci moda na naturalność, to nie wystarczy po prostu sobie jakoś “odsysnąć” tych botoksów i kwasów z twarzy? :P Nie wiem, nie znam się.

Nie do końca rozumiem logikę tutaj. To już chyba nawet wizja z tego szorta jest bardziej realna haha. Przecież jak masz osobę, która wstrzykiwała botoks, bo chciała wyglądać “młodziej”, a botoks był w modzie, to jak nagle się go pozbędzie to nie będzie ani młoda, ani ładna, ani już na tym etapie naturalna (naturalne twarze miały nawet certyfikaty, co zaznaczyłem specjalnie).

Żeby wytłumaczyć – korporacja wyszukiwała dziewczyny naturalne, piękne, młode, i biedne. Przedstawiała im ofertę, której raczej nie odrzucały, bo tych pieniędzy potrzebowały. Oczywiście twarze były różne, co też zaznaczyłem, więc inne “rodzaje” też były na rynku, ale szort skupia się na najdroższym wypadku, twarzach młodych, pięknych i naturalnych. Do tego mamy biusty, co działa bardzo podobnie, możliwe, że i coś więcej, ale nie chciałem brnąć tak daleko, żeby nie rozmyć treści właściwej.

Więc w tym krótkim tekście chciałem przedstawić ponurą wizję konsumpconistycznej przyszłości, gdzie bogaci będą też kraść też piękno biednym i to drastycznie, a zauważ, że Agnieszka się na to godzi, jest jej trochę przykro, bo akurat trafiło się jej sprzedawać własną twarz, ale to sytuacja raczej niecodzienna, większość dziewczyn jednak po prostu sprzedaje twarz i tyle ją widziało, akceptując nowe reguły świata. Dostają socjalne twarze, piersi itd, a bogaci mogą dalej czuć się lepsi, tylko dzięki forsie i braku skrupułów.

Sprawnie poprowadzony szorcik, to, co miało być pokazane, zostało pokazane, zbędnymi szczegółami nas nie zalewałeś i zdołałeś zmieścić w tym tragedię jednostki. Kliczek się należy.

Dzięki! Rozpisałem się, ale stwierdziłem, że zadałaś fajne pytania, więc odpowiedziałem szerzej, bo pewnie gdzieś się powtórzą w komentarzach!

Cezary, dzięki za tyle miłych słów. Cieszę się, że szort do Ciebie trafił!

Szkoda, że tak krótko, ale czasami nie trzeba rozwlekać tekstu, by zrobić wrażenie. Twój zrobił.

Bardzo mi miło!

Dzięki za komentarz i klika!

Pozdrawiam wszystkich!

You cannot petition the Lord with prayer!

I ja dziękuję. :)

Popieram Twój strach, Michaelu.

Pecunia non olet

Ale moja wizja jest dość dystopijna, gdzie konsumpcjonizm rządzi światem jeszcze bardziej niż dzisiaj.

Czy konsumpcjonizm hmmm

Agnieszka nie biduje wydawszy wszystkie pieniądze na sojowe latte, ajfona pincet i weekendowe wypady do Paryża po selfiaka, tylko ze względu na wydatki medyczne.

Postawę dzianej niuni ze sklepu z buziami można określić jako konsumpcyjną, ale też raczej tylko w przybliżeniu, przecież kupuje (przynajmniej w jakimś sensie) realne dobra – o ile standardy piękna różnią się w czasie, to sama chęć posiadania urody nie wydaje się wynikać z konsumpcjonizmu, nawet paleolityczne społeczeństwa stosowały różne zabiegi upiększające, nie mówiąc już o wczesnych rolnikach.

Chyba że pani bierze nową buzię co dwa tygodnie, to wtedy tak.

No i czy jej postawa jest toczącą społeczeństwo chorobą, czy objawem?

Tak czy inaczej, tekst jest oczywiście bardzo udany. Zastanowiłbym się jedynie nad przycięciem tych ekspozycyjnych dygresji w pierwszej połowie drugiej sceny (tak, tak, tekst ma 4k znaków a Zakapior by go przycinał…).

Pozdrawiam!

Dlaczemu nasz język jest taki ciężki

No jak nie chodzą do pracy skoro nasza bohaterka dosłownie jest w pracy w tym szorcie XD

Zresztą piersi też, bo mam nadzieję, że wyłapałaś, że ona właśnie idzie jej doradzić swoje własne piersi, które również sprzedała, co ma być podwójnym twistem.

Tak, to akurat wyłapałam, proszę Pana :)

O ile byli wystarczająco ładni :D

A no właśnie.

korporacja wyszukiwała dziewczyny naturalne, piękne, młode, i biedne.

Jak Epstein!

Dzięki! Rozpisałem się, ale stwierdziłem, że zadałaś fajne pytania, więc odpowiedziałem szerzej, bo pewnie gdzieś się powtórzą w komentarzach!

Sprytnie, chociaż wątpię, żeby ktoś jeszcze się tak czepiał jak ja :P

(Czyżbym słyszała kroki Tarniny? Nieee, wydawało mi się….)

No cóż, obym nigdy nie dożyła takich czasów!

Bez sztuki można przeżyć, ale nie można żyć

“Ckliwy początek” to nie zarzut. Końcówka też “chwytająca za serce”. W sumie – dopóki będzie ktoś gotowy do poświęceń, to ludzkość nie zaginie, to napawa optymizmem:)

A czytało się dobrze.

Pozdrawiam serdecznie :)

UnaBomba, dzięki za miłe słowa i komentarz. Tak, tez się boję co przyszłość przyniesie. I ze względu na moją przyszłość i przede wszystkim ze względu na przyszłość córki. Ale to tylko takie fantastyczne wizje, nie? Przecież to nie ma prawa się wydarzyć. A może? :D

Wstęp celowo tak, cisza przed burzą.

Kronosie.maximusie, dzięki za miły komentarz i klika! Cieszę się, że Ci się podobało. Ciekawe pytanie zadałeś. A może nawet na ile to, jak chcemy wyglądać, wpływa na naszą tożsamość. I ile jesteśmy w stanie za to poświęcić.

Tutaj matka też z pewnością nie zgodziłaby się na takie rozwiązanie. Córka zrobiła to w ramach “niespodzianki”.

reg, bardzo dobrze to ujęłaś. Dziękuję za przeczytanie i klika. Poprawki naturalnie wprowadziłem, chociaż z tym “Panie, zmiłuj się” zastanawiam się. Nie nad przecinkiem, a nad szykiem. “Panie, zmiłuj się” bardziej kojarzy mi się z kościołem, albo jak jesteśmy zawiedzeni. Ale moja babcia, jak była w szoku, zawsze mówiła “Panie, się zmiłuj”. I wiele osób, które znam, też. Co o tym sądzisz?

AdamieKB, dzięki za komentarz. Właśnie ja też miałem wrażenie pisząc tego szorta, że jest to dość realne. I zgadzam się z tezą, że to okrucieństwo i, przede wszystkim, głupota na to wpływają.

Finklo, ano, właśnie. Może dlatego bałem się tego bardziej rozwijać. Towarzyszył mi dziwny dyskomfort pisząc ten tekst. Tak jakby to się miało zaraz urealnić. Chyba takiego uczucia jeszcze nie miałem. Dzięki za komentarz!

Zakapiorze,

Agnieszka nie biduje wydawszy wszystkie pieniądze na sojowe latte, ajfona pincet i weekendowe wypady do Paryża po selfiaka, tylko ze względu na wydatki medyczne.

No tak, ale to nie o niej mowa, jeśli chodzi o konsumpcjonizm, a o bogaczach z tekstu. Agnieszka jest w sumie tutaj tylko produktem, a dokładniej jego źródłem. Myslę, że nawet dzisiaj wiele osób, z wystarczającym majątkiem, by się zdecydowało na nową twarz, nawet jeśli krzywda byłaby równomierna do tej z mojego tekstu.

przecież kupuje (przynajmniej w jakimś sensie) realne dobra – o ile standardy piękna różnią się w czasie, to sama chęć posiadania urody nie wydaje się wynikać z konsumpcjonizmu, nawet paleolityczne społeczeństwa stosowały różne zabiegi upiększające, nie mówiąc już o wczesnych rolnikach.

Chyba że pani bierze nową buzię co dwa tygodnie, to wtedy tak.

Tu racja, chęć posiadania urody wynika z szeregu przyczyn. Ja mówiłem ogólnie o takiej wizji świata, trochę z cyberpunku jednak tu jest. Śmietanka bogaczy, biednym się zabiera już nawet urodę. Więc w sumie konsumpcjonizm to jakaś tam część, zgoda.

A założenie jest takie, że te twarze są dość, hm, wymienne. Może nie co dwa tygodnie, ale jednak tez się na logikę zużywają, skoro są naturalne. Ale do tego bym potrzebował pełnoprawnego opowiadania, może kiedyś to rozwinę.

No i czy jej postawa jest toczącą społeczeństwo chorobą, czy objawem?

Hmm

Dzięki za miłe słowa i szereg celnych pytań. Co do skrócenia, no, mimo wszystko nie zaskoczyłeś mnie, bo tego fragmentu byłem najmniej pewien, ale jednak chciałem chyba to powiedzieć, a i dodać jakąś mocną, według mnie, realną wizję tego, że w takiej wizji świata to właśnie bogaci fetyszyści mogą być idealnym przykładem tego konsumpcjonizmu, bo jednak te twarze by sprawiali dla swoich partnerek/partnerów. Troszkę symboliczne uderzenie w takie twory, jak OnlyFans, które już teraz działają często na zasadzie obsesji do jednej osoby.

Holly,

Jak Epstein!

Omg XD

Sprytnie, chociaż wątpię, żeby ktoś jeszcze się tak czepiał jak ja :P

(Czyżbym słyszała kroki Tarniny? Nieee, wydawało mi się….)

To zadowolenie, mieszane z przerażeniem, jak Tarnina dodaje Twój tekst do kolejki XD

No cóż, obym nigdy nie dożyła takich czasów!

I ja!

TeoMax, ale jakim kosztem te poświęcenia :< Dzięki za kolejną dawkę miłych słów!

Pozdrawiam wszystkich!

You cannot petition the Lord with prayer!

“Panie, zmiłuj się” bardziej kojarzy mi się z kościołem, albo jak jesteśmy zawiedzeni. Ale moja babcia, jak była w szoku, zawsze mówiła “Panie, się zmiłuj”. I wiele osób, które znam, też. Co o tym sądzisz?

Sądzę, Michaelu, że skoro tak mówiła Twoja Babcia, to z pewnością wiedziała, co mówi, więc przestań się zastanawiać i nie szykuj zmian. Niech zdanie pozostanie w wersji pierwotnej. :)

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

więc przestań się zastanawiać i nie szykuj zmian.

You cannot petition the Lord with prayer!

Tym sposobem i wilk jest syty, i owca cała. ;)

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

Wilk za babcię przebrany tym razem zadziałał :D

You cannot petition the Lord with prayer!

I oby tak było zawsze. ;)

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

Czołem! Krótko, bo z telefonu. Przykry tekst, ale dobrze poprowadzony. Chłodnia to idealna scena dla takiego spektaklu. Cóż "w przyszłości nie będziemy się starzeć!" *meanwhile przyszłość*. Zastanawia mnie tylko "wzrok silnej kobiety" w reklamie, bo o ile linia oczodołów to element twarzy, o tyle same oczy chyba nie (?). W sensie bardziej zrozumiałem, że to sprzedaż takiej maski, jeśli razem z oczami i wszystkim to robi się makabrycznie… Tak, czy inaczej, pomysł zacny ;)

I rzekł Pan: umieścisz cztery “e” w “beeeecki”. Ani mniej ani więcej. Nie umieścisz trzech “e” ani “pięciu “e”. Dwa są wykluczone. I Pan uśmiechnął się, a lud spożywał owce i leniwce, karpie i sardele, orangutany i płatki śniadaniowe i nietoperze...

reg,

beeeecki, dzięki za komentarz i miłe słowa!

Zastanawia mnie tylko "wzrok silnej kobiety" w reklamie, bo o ile linia oczodołów to element twarzy, o tyle same oczy chyba nie (?). W sensie bardziej zrozumiałem, że to sprzedaż takiej maski, jeśli razem z oczami i wszystkim to robi się makabrycznie…

Zostawiłem w tym małe niedopowiedzenie, celowo :D Ale nie byłbym przekonany, czy dalej można nazywać to maską.

Tak, czy inaczej, pomysł zacny ;)

Dzięki!

You cannot petition the Lord with prayer!

Kurczę… Mam z tą historią dokładnie ten sam problem, co z ,,Modyfikowanym węglem”. Trudno mi kupić taką wizję świata (może to i dobrze?…). W sensie, ,,kradzież” twarzy (oraz cycków) to jest coś żywcem wyjętego z horroru i nie do końca rozumiem, jakim cudem weszła do mainstreamu. Próbuję sobie wyobrazić, jak to wyglądało na początku – podstarzała aktoreczka pojawia się pewnego dnia na gali z twarzą przeszczepioną od imigrantki ze wschodniej Europy? Nikt nie pomyślał, że to chore? Jasne, widzę, że to metafora, ale jednak…

Show us what you've got when the motherf...cking beat drops...

Ależ makabryczny pomysł! Podoba mi się! :D I te twarze zapakowane jak świeże ryby, brr…

Poświęcenie córki dla matki jest tutaj olbrzymie! Zastanawia mnie jak wygląda taka twarz socjalna? Wywnioskowałam, że nie jest zbyt piękna… Tutaj nasuwa mi się pytanie, czy pracownica takiego sklepu nie powinna być jego „chodzącą reklamą”? Szef mógłby zaproponować ładną twarz zastępczą (może taką, która z jakiegoś powodu nie chce się od miesięcy sprzedać i już traci na ważności, ale jednak lepszą niż byle jaka twarz socjalna). Chociaż może w tym dystopijnym świecie i tak nikt nie zwraca większej uwagi na szaraków stojących za sklepową ladą? Takie tam rozkminy przy kawie :D

Bardzo udany tekst! Symboliczny klik!

Pozdrawiam :D

Podążaj za białym królikiem.

SNDWLKR, no widzisz, ja właśnie lubię wizję z “Modyfikowany węgiel” i ogólnie takie wydziwianie z ciałem mnie dość straszy. Mimo wszystko wydaje mi się, że to dość realna wizja, jeśli zakładamy jakąś dystopię. Najpierw krytykowane, potem coraz bardziej akceptowane, jeszcze później norma, która przechodzi wręcz w promowanie. Ile już takich rzeczy było. Ale obyś miał rację, że jest to przesada. Dużo jest w tym tekście też rzeczy jakie chciałem powiedzieć o pewnych tematach, więc cieszę się, że to zauważyłeś.

Dzięki za komentarz i, że zawsze wpadasz przeczytać, bardzo to cenię!

Marszawa,

Zastanawia mnie jak wygląda taka twarz socjalna? Wywnioskowałam, że nie jest zbyt piękna… Tutaj nasuwa mi się pytanie, czy pracownica takiego sklepu nie powinna być jego „chodzącą reklamą”?

W sumie ciekawe pytanie. Nie wyobrażałem sobie jej jako jakiejś bardzo brzydkiej. Tu samym problemem jest chyba, że to po prostu nie jest twarz właścicielki. I nie jest w modzie, bo nie “naturalna”, a sztuczna :D

Pomysł, żeby szef zaoferował jej twarz na końcu daty przydatności w sumie ciekawy, ale chciałem upiec dwie pieczenie na jednym ogniu i wrzucić pomysł z twarzami socjalnymi, bo przeraża mnie ta wizja. Naprawdę czułem dyskomfort pisząc ten tekst XD

Dzięki za komentarz, symboliczny klik i miłe słowa!

Pozdrawiam!

You cannot petition the Lord with prayer!

Dzięki za komentarz i, że zawsze wpadasz przeczytać, bardzo to cenię!

To akurat świadczy o tym, że autor zna się na rzeczy. ;)

Show us what you've got when the motherf...cking beat drops...

Dzięki, SNDWLKR, bardzo mi miło!

You cannot petition the Lord with prayer!

Hej, Michaelu!

Dałam radę dzisiaj!

Przeczytałam – no, interesująco jest!

– Mamo! Zdobyłam pieniądze! Będziesz miała operację!

W końcu zebrała kwotę, która mogła kobiecie uratować życie.

Te dwa zdania powtarzają informację. Jeżeli Twoim celem było napisać krótko, ale treściwie, to spokojnie jedno można by wywalić.

Matka otworzyła usta, a niedowierzanie rozszerzyło oczy. Nagle upuściła kubek. Ceramika roztrzaskała się o podłogę, rozlewając brunatną kawę po panelach.

Następstwo faktów. Jeżeli już niedowierzanie rozszerzyło oczy, to nie upuściła kubka nagle. Dla mnie, „nagle” do wywalenia. W następnym zdaniu, słowo „brunatna” jest również wg mnie, niepotrzebne – czytelnik wie, jaki kolor ma kawa. Jeśli już, to podkreśliłabym może, że podłoga była np. jasna.

„Idealna linia żuchwy, wzrok silnej kobiety”.

Pomijam już fakt, że oczy są jednak osobne od skóry twarzy, ale druga część zdania mnie zatrzymała. Wzrok można mieć dobry, sokoli itp. Silne jest spojrzenie (jak uczy Tarnina). :) I nie wiem, czy spojrzenie silnej kobiety to jest coś przypisane do oczu, czy do charakteru osoby. Trzeba by się nad tym zastanowić.

Agnieszka pamiętała jeszcze lata, gdy kobiety pompowały usta, wygładzały zmarszczki i wstrzykiwały silikon gdzie popadnie. Wtedy myślała, że świat osiągnął szczyt próżności.

Z tego zdania wynika, że czasy opisywanie przez Ciebie, nie są odległe od naszych – Agnieszka jest jeszcze młoda – ratuje mamę przecież i ma ładną skórę twarzy – sprawia to, że kupowanie twarzy ma krótki okres, by stać się nowością i zaistnieć jako pełnoprawny rynek, co lekko zawiesza moją wiarę w opisywane wydarzenia. Może bez tych zdań, oczywiście wg mnie, czytelnik mógłby sobie wyobrażać jakikolwiek odległy okres, w którym dzieją się wydarzenia i wydałoby się to o wiele bardziej wiarygodne.

Ostatnia część jest najlepiej napisana. Nieprzegadana. Idealna. Pokazujesz a nie opisujesz. To by się przydało w części środkowej.

Zastanowiłam się chwilę nad takim światem, jaki opisujesz. Kontrowersyjny. Nie tylko przez makabryczne przeszczepy twarzy powodowane chęcią ulepszenia swojego wyglądu. Wyobraziłam sobie konsekwencje. Ciągła zmiana twarzy. My, ludzie, rozpoznajemy innych po twarzy, reszta jest mniej istotna. Rysy twarzy to rzecz, którą nasz mózg zapamiętuje, nawet, gdy nie pamiętamy imienia, czy nawet kim jest ta osoba.

Skąd ja ją znam? Często się zastanawiam. Bo jej twarz mówi mi, że znam.

Teraz, odbierając tą cechę człowiekowi, ten znak rozpoznawczy, odbieramy też możliwość rozpoznania. Tak, to ta sama osoba, ale nie poznajemy jej. Czy taki świat jest możliwy? Czy aktorka może zmienić twarz i być dalej Tą aktorką? Jak bardzo społeczeństwo jest w stanie zaakceptować takie zmiany? A może nie jest w stanie? Czy kobieta o innej twarzy, jest jeszcze moją żoną, czy obcą mi osobą?

Wydaje mi się, że takie zmiany w społeczeństwie wymagają więcej niż jednego pokolenia, a mówimy tu o jakiś 20/30 latach.

Czasami im więcej informacji podajemy, tym bardziej musimy pilnować, by się spinały w całość.

Tekst, oczywiście, napisany na dobrym poziomie, ale niczego innego nie spodziewałam się po Tobie, Michaelu. :)

Nie muszę już klikać, ale tekst z pewnością biblioteczny. Podobało mi się! :)

Pozdrawiam cieplutko! :)

Pewnie mąż potrafiłby rozpoznać żonę po biuście, a te operacje akceptujemy. I cały przemysł kosmetyczny – rzęsy, botoks itp.

No i zależy, jak wyglądają relację. Urzędy rozpoznają ludzi bardziej po PESEL niż po twarzy. W sieci po nicku i awatarze… Pytanie, ile czasu mieszkańcy tego świata spędzają na spotkaniach face to face ze znajomymi.

Babska logika rządzi!

Jolu,

Przeczytałam – no, interesująco jest!

Te dwa zdania powtarzają informację. Jeżeli Twoim celem było napisać krótko, ale treściwie, to spokojnie jedno można by wywalić.

Racja.

Następstwo faktów.

Też racja, ciach.

Pomijam już fakt, że oczy są jednak osobne od skóry twarzy, ale druga część zdania mnie zatrzymała. Wzrok można mieć dobry, sokoli itp.

I tu racja – zmieniłem na “miss regionu”.

Z tego zdania wynika, że czasy opisywanie przez Ciebie, nie są odległe od naszych – Agnieszka jest jeszcze młoda – ratuje mamę przecież i ma ładną skórę twarzy – sprawia to, że kupowanie twarzy ma krótki okres, by stać się nowością i zaistnieć jako pełnoprawny rynek, co lekko zawiesza moją wiarę w opisywane wydarzenia. Może bez tych zdań, oczywiście wg mnie, czytelnik mógłby sobie wyobrażać jakikolwiek odległy okres, w którym dzieją się wydarzenia i wydałoby się to o wiele bardziej wiarygodne.

O, dokładnie o taką pomoc mi chodziło. W punkt. Czułem, że coś mi nie pasuje. O ile Zakapior już wspominał, że ten fragment można skrócić, to tym bardziej celna uwaga, że to o niebo lepiej wybrzmi, jeśli nie zdradzimy przeskoku czasowego, damy możliwość wyobrażenia sobie jakichkolwiek czasów. Zupełnie się zgadzam, usuwam z uśmiechem na ustach, całkowita racja. Bardzo dziękuję za tę uwagę, serio. Żeby to kiedyś rozbudować w innym tekście, ta zmiana to game changer!

Ostatnia część jest najlepiej napisana. Nieprzegadana. Idealna. Pokazujesz a nie opisujesz. To by się przydało w części środkowej.

Dziękuję, bardzo mi miło! Mam nadzieję, że po tych zmianach środkowa część teraz też “dowozi” i całość prezentuje się bardzo dobrze.

My, ludzie, rozpoznajemy innych po twarzy, reszta jest mniej istotna. Rysy twarzy to rzecz, którą nasz mózg zapamiętuje, nawet, gdy nie pamiętamy imienia, czy nawet kim jest ta osoba.

Bardzo słuszna uwaga, również o tym myślałem pisząc. Wiadomo, ostatnie kilkadziesiąt lat pokazało, że człowiek jest w stanie przyjąć naprawdę wiele zmian, mimo krytyki z początku, ale jednak właśnie tu stawiam pytanie, takie jakie Ty zadałaś ostatnio w “Jesteś?” Ile w tych ludziach jest jeszcze nich samych. i gdzie to dalej prowadzi. Ciekawy temat do dyskusji, ale obyśmy się jednak nigdy nie przekonali na własnej skórze, a mój szort się nie ziścił.

Teraz, odbierając tą cechę człowiekowi, ten znak rozpoznawczy, odbieramy też możliwość rozpoznania. Tak, to ta sama osoba, ale nie poznajemy jej. Czy taki świat jest możliwy? Czy aktorka może zmienić twarz i być dalej Tą aktorką? Jak bardzo społeczeństwo jest w stanie zaakceptować takie zmiany? A może nie jest w stanie? Czy kobieta o innej twarzy, jest jeszcze moją żoną, czy obcą mi osobą?

Pytanie też na ile zmienia się psychika, jeśli chcemy być kimś innym, z pozoru lepszym, ładniejszym, mądrzejszym. Ludzie kochają udawać kogoś kim nie są, a czasem ta maska potrafi się przyssać i juz człowiek nie pamięta kim był. Oczywiście wpływa na to wiele rzeczy, nie sama chęć bycia kimś. Duży problem naszych czasów i mediów społecznościowych. Mam nadzieję, że na te i inne pytania, jeszcze kiedyś uda mi się spróbować odpowiedzieć w kolejnym tekście.

Wydaje mi się, że takie zmiany w społeczeństwie wymagają więcej niż jednego pokolenia, a mówimy tu o jakiś 20/30 latach.

Czasami im więcej informacji podajemy, tym bardziej musimy pilnować, by się spinały w całość.

Tak, po tej stosunkowo małej zmianie, tekst naprawdę zyskał. Dzięki jeszcze raz.

Tekst, oczywiście, napisany na dobrym poziomie, ale niczego innego nie spodziewałam się po Tobie, Michaelu. :)

Podobało mi się! :)

To najważniejsze!

Bardzo Ci dziękuję za obszerny komentarz, udało się uciąć kolejne 300 znaków po nim, ale teraz tym bardziej czuję, że jak na tak mało znaków, jest tu powiedziane bardzo dużo, a wizja, mimo obcięcia, jest pełna. Jestem niezmiernie wdzięczny!

Pozdrawiam serdecznie!

Finklo,

Pewnie mąż potrafiłby rozpoznać żonę po biuście, a te operacje akceptujemy. I cały przemysł kosmetyczny – rzęsy, botoks itp.

No tak, troszkę też o tym był szort. Co będzie dalej. Akceptujemy, a sporo ludzi nawet uważa, że to piękne. I niezależnie jakie mamy zdanie na temat sztucznych piersi, tyłka, czy botoksu – chciałem właśnie troszkę uderzyć w to, jakie będą kolejne granice tej akceptacji. Oczywiście to dalej musi być jakaś ciekawa historia, więc wymyśliłem taką wizję, ale mam jakieś nieodparte wrażenie, że nie jest aż taka niesamowicie niemożliwa. Jak pisałem gdzieś wyżej, jeśli doszlibyśmy do takiej dystopii i aż tak wielkich różnic materialnych, jak w niejednej powieści sci-fi, to ja sobie tak to wyobrażam. Nietykalni bogacze, najpierw krytykowani, potem przychodzi bezsilność, akceptacja, a potem wręcz promowanie i ludzie biedniejsi sami by się oferowali, żeby wybrano ich twarz, żeby mogli zarobić. Też gdzieś wyżej pisałem, że między wierszami jest tu uderzenie w takie twory jak OnlyFans. Najpierw bardzo krytykowane, potem już normalne, teraz w mediach jest to często wręcz bronione, najlepiej sprzedające się dziewczyny są zapraszane do mediów, bo to praca jak każda inna podobno. Akceptacja to chyba główny temat tego szorta, bo nawet nasza bohaterka, mimo że smutna, bo sprzedaje własną twarz i piersi, to jednak akceptuje sytuacje bardziej niż ktoś dzisiaj mógłby pomyśleć, a to dla mnie przykre.

Pytanie, ile czasu mieszkańcy tego świata spędzają na spotkaniach face to face ze znajomymi.

Też zależy jaka to bańka. Jedna dziewczyna delikatnie powiększy usta i nawet się nie zorientujesz, najczęściej nawet o tym nie mówi, inna ma balony zamiast ust, jakby zaraz miały pęknąć i na kawie ze znajomą podnieca się, że już jest umówiona na kolejny zabieg. Mam wrażenie, że z przyjściem akceptacji, niewiele by się zmieniło w relacjach ludzkich – tak samo jak teraz gadam o ustach, mówiłbym o twarzy, bo jeszcze nowsze rzeczy już by były na tapecie, a zmiana twarzy to już byłaby norma. Ale może się mylę, tak sobie można gdybać.

Pozdrawiam!

You cannot petition the Lord with prayer!

Te dwa zdania powtarzają informację. Jeżeli Twoim celem było napisać krótko, ale treściwie, to spokojnie jedno można by wywalić.

Widzę, że już za późno, ale tu bym polemizował. Kiedy czytałem pierwszy raz, razem z przedmową, pomyślałem, że chodzi o operację… plastyczną. :P (Po co ktoś miałby zbierać kasę na operację plastyczną? Ciul wie, ale moja mama mówi, że jak tylko skończę studia, to strzeli sobie botoks. Tak że różne są podejścia do życia). Dopiero dalszy ciąg rozjaśnił.

Show us what you've got when the motherf...cking beat drops...

SKDWLKR, hmm, ale w sumie jest ta łysa głowa, kilka linijek dalej wiemy, że „przezyje”, więc też to dość szybko się w miarę wyjaśnia w czym jest problem. Sam nie wiem już.

You cannot petition the Lord with prayer!

No i cóż złociutki…. To jest ten moment, kiedy jestem jednocześnie dumna i zaniepokojona Twoją wyobraźnią. Przypomnij mi, czemu piszesz rzeczy, po których muszę patrzeć w ścianę przez pięć minut? Bohaterka wzbudza współczucie, a finał ma naprawdę duży ładunek emocjonalny.

Nie ma ucieczki od mroku, jeśli to on sam prowadzi twoje kroki.

Hah, jeszcze Cię zaskoczę wiele razy!

You cannot petition the Lord with prayer!

Hej,

docieram z komentarzem :)

Chłodnie w Centrum Piękna buczały jednostajnie. Białe światło odbijało się od folii polietylenowej

Ta folia mnie trochę razi, bo jest zbyt mało estetyczna i wydaje mi się, że deformowałaby rysy spakowanych w nią twarzy. Może jakieś gabloty eskpozycyjne jak w muzeach? Chyba że ta folia ma na celu podkreślenie sprowadzania twarzy do produktu zakupowego, ale wydaje mi się (bo niestety nie jestem tak bogata, aby stwierdzać to z całą pewnością :(), że bogacze chcieliby jednak, aby produkt od początku przedstawiał im się estetycznie, a takie tanie opakowanie raziłoby ich wyszukane gusta :P

Sam tekst to bardziej scenka, ale mimo wszystko niesie przekaz. Jest tu – nomen omen – z czego szyć, więc jeśli planujesz rozwijać ten świat, może być ciekawie. No i pewnie nie trzeba by osadzać tego tekstu w jakiejś bardzo odległej przyszłości. Niestety.

Those who don't believe in magic will never find it

OldGuard,

Chyba że ta folia ma na celu podkreślenie sprowadzania twarzy do produktu zakupowego, ale wydaje mi się (bo niestety nie jestem tak bogata, aby stwierdzać to z całą pewnością :(), że bogacze chcieliby jednak, aby produkt od początku przedstawiał im się estetycznie, a takie tanie opakowanie raziłoby ich wyszukane gusta :P

Tak, miała to właśnie podkreślić. Skupiałem się też na tym, że to chłodnie, i twarze muszą być pakowane w takie, a nie inne materiały, gablota by się oszroniła. Ale jest to bardzo słuszna uwaga, przemyślę to na przyszłość.

Sam tekst to bardziej scenka, ale mimo wszystko niesie przekaz.

Dzięki!

Jest tu – nomen omen – z czego szyć

Hah!

No i pewnie nie trzeba by osadzać tego tekstu w jakiejś bardzo odległej przyszłości. Niestety.

tak, też mnie to martwi.

Dzięki za komentarz, sugestię i miłe słowo!

Pozdrawiam.

You cannot petition the Lord with prayer!

Dla mnie w Twoim tekście szczególnie efektowne jest przejście od zaawizowanej tragicznej historii w realu, do fikcyjnej rzeczywistości. Tak bywa, że coś takiego może się przyśnić. Fantastyczne rozwiązanie problemu lub nierealna recepta na przezwyciężenie czegoś niełatwego, a może nawet czegoś takiego bez wyjścia. A wracając do Twojego komentarza pod MEL-em. Też podzielę się z tobą tajemnicą. Do poznawania tekstów używam aplikacji czytające i to głosem odpowiedniego w danym przypadku aktora. Wtedy tekst brzmi jeszcze lepie, a forma zapisu schodzi na drugi plan. A co do Twojego tekstu. Spodobał mmi się, ze względu na pomysł oraz nie przegadanie tematu.

Hej, MichaelBullfinch

Przygnębiające, niepokojące i… naprawdę bardzo dobre. Nie wiem, jak udało Ci się to zamknąć w szorcie :o

Jak zmieni twarz i biust to tylko po głosie ją poznać ;)

Pozdrawiam

Hmmm. Ramshiri, często poznajesz ludzi po biuście? ;-)

Tak z ciekawości pytam…

Babska logika rządzi!

Hmmm. Finkla. Kiedyś było to możliwe, teraz nie można już domniemywać ;)

To może chociaż rozpoznajesz chirurga? ;-)

Babska logika rządzi!

Po szwach – czasem widać, że partacz ;)

Jerzy,

Dla mnie w Twoim tekście szczególnie efektowne jest przejście od zaawizowanej tragicznej historii w realu, do fikcyjnej rzeczywistości.

A dziękuję, dziękuję. Chciałem sprawdzić, czy w tak krótkim tekście uda mi się zmieścić tak wiele treści.

Też podzielę się z tobą tajemnicą. Do poznawania tekstów używam aplikacji czytające i to głosem odpowiedniego w danym przypadku aktora. Wtedy tekst brzmi jeszcze lepie, a forma zapisu schodzi na drugi plan.

Hmm, bardzo ciekawe, faktycznie może to dodać klimatu. Zdradzisz mi jaki rodzaj głosu wybrałeś do mojego tekstu?

Spodobał mmi się, ze względu na pomysł oraz nie przegadanie tematu.

Bardzo mi miło.

Dzięki wielkie za komentarz i miłe słowo!

Ramshiri,

Przygnębiające, niepokojące i… naprawdę bardzo dobre. Nie wiem, jak udało Ci się to zamknąć w szorcie :o

Bardzo mi miło, szczególnie, że chciałem zrobić utwór bardzo krótkim, a jednak zachować światotwórstwo i jeszcze wcisnąć w to tragedię jednostki i zobaczyć czy się uda.

Dzięki za przeczytanie i komentarz!

Hmmm. Ramshiri, często poznajesz ludzi po biuście? ;-)

Po szwach – czasem widać, że partacz ;)

XDx2

To ja Ci tu, Finkla, litanię w odpowiedzi wysyłam, żeby spróbować podyskutować, a widzę, że najciekawsze dyskusje to jednak o cyckach XD Może i spoko haha.

Pozdrawiam wszystkich!

You cannot petition the Lord with prayer!

To ja Ci tu, Finkla, litanię w odpowiedzi wysyłam, żeby spróbować podyskutować, a widzę, że najciekawsze dyskusje to jednak o cyckach XD Może i spoko haha.

Albo ze wszystkim się zgodziłam, albo leciałam na pysk przy czytania odpowiedzi, albo z innego powodu nie mogłam porządnie odpisać. Zaraz sprawdzę.

A może w cyckach nie ma nic złego. ;-)

No tak, troszkę też o tym był szort. Co będzie dalej.

Nie mam pojęcia. Ale prawie na pewno, gdybyśmy się dowiedzieli, to się zdziwimy.

Akceptujemy, a sporo ludzi nawet uważa, że to piękne. I niezależnie jakie mamy zdanie na temat sztucznych piersi, tyłka, czy botoksu – chciałem właśnie troszkę uderzyć w to, jakie będą kolejne granice tej akceptacji.

Granice zawsze będą osobiste. U nas w robocie jest dziewczyna z nienaturalnie długimi rzęsami. Przez pierwsze lata nie wiedziałam, gdzie oczy podziać, ale w końcu się przyzwyczaiłam. A jej to chyba się podoba, bo z takimi rzęsami to trzeba regularnie latać do kosmetyczki…

Jak pisałem gdzieś wyżej, jeśli doszlibyśmy do takiej dystopii i aż tak wielkich różnic materialnych, jak w niejednej powieści sci-fi, to ja sobie tak to wyobrażam. Nietykalni bogacze, najpierw krytykowani, potem przychodzi bezsilność, akceptacja, a potem wręcz promowanie i ludzie biedniejsi sami by się oferowali, żeby wybrano ich twarz, żeby mogli zarobić.

No. A zdaje się, że nierówności majątkowe narastają.

Też gdzieś wyżej pisałem, że między wierszami jest tu uderzenie w takie twory jak OnlyFans.

Nie wiem, co to. I chyba dobrze mi bez tej wiedzy.

Pytanie, ile czasu mieszkańcy tego świata spędzają na spotkaniach face to face ze znajomymi.

Też zależy jaka to bańka. Jedna dziewczyna delikatnie powiększy usta i nawet się nie zorientujesz, najczęściej nawet o tym nie mówi, inna ma balony zamiast ust, jakby zaraz miały pęknąć i na kawie ze znajomą podnieca się, że już jest umówiona na kolejny zabieg. Mam wrażenie, że z przyjściem akceptacji, niewiele by się zmieniło w relacjach ludzkich

Nie o to mi chodziło, nie myślałam o wpływie tych operacji na relacje, tylko o rozpoznawaniu ludzi przy danych relacjach. Bo jeśli wpadniemy w cykl pandemii i spotkania znowu przeniosą się do internetów, to zmiana twarzy praktycznie nie ma wpływu. Ty nie masz pojęcia, kiedy ja ostatnio byłam u fryzjera – awatar ciągle ten sam. Przy rozmowie video pewnie już teraz można namówić AI, żeby na bieżąco modyfikowała wygląd. A w realu rodzina wie, że ta osoba kręcąca się po mieszkaniu to żona/mama itp.

Babska logika rządzi!

Albo ze wszystkim się zgodziłam, albo leciałam na pysk przy czytania odpowiedzi, albo z innego powodu nie mogłam porządnie odpisać. Zaraz sprawdzę.

A może w cyckach nie ma nic złego. ;-)

Oj, mam nadzieję, że odebrałaś to jako żart. W żadnym wypadku na poważnie nie chciałem Ci wytknąć, że nie odpisałaś na mój komentarz.

Ale prawie na pewno, gdybyśmy się dowiedzieli, to się zdziwimy.

Dobrze powiedziane.

Granice zawsze będą osobiste.

No widzisz, osobiste względem własnego ciała, może i tak, chociaż one też się zmieniają względem akceptacji publicznej. Ale granice społeczne, tutaj już sam nie wiem.

I ja tutaj nie chcę uderzać w osoby, które zmieniają swoje ciało operacyjnie, nawet jeśli mi się to nie podoba, bo cały wydźwięk tekstu nie miał uderzać w jednostki, a w pewien system. Ktoś, gdzieś chce, żeby te granice akceptacji rosły, bo na tym zarabia. A wierzę, że ten temat w najbliższych latach będzie pędził jak szalony i wiele nowości, o których teraz nie mamy nawet wyobrażeń, stanie się normą. To raczej o to mi chodziło.

No. A zdaje się, że nierówności majątkowe narastają.

Tak, może dlatego ostatnio mam ochotę na takie teksty, bo już mam w planach kolejne, które zahaczają o temat tych nierówności, no zobaczymy co z tego wyjdzie.

Nie wiem, co to. I chyba dobrze mi bez tej wiedzy.

Nie sprawdzaj. Niby świadomość tego co się dzieje i realnie wpływa na psychikę ludzi wokół nas jest ważna, ale w tym konkretnym wypadku wolałbym nie wiedzieć i tego Ci zazdroszczę.

Nie o to mi chodziło, nie myślałam o wpływie tych operacji na relacje, tylko o rozpoznawaniu ludzi przy danych relacjach.

Aaa, okej, rozumiem o co Ci chodzi. No, ciekawe w sumie. To rzeczywiście ma znaczenie, dzięki, może w jakiejś kolejnej części zastanowię się, czy nie poruszyć tego zagadnienia.

Dzięki za odpowiedź, rozmowa zawsze cieszy, Pani spóźnialska :D

You cannot petition the Lord with prayer!

Prowokator. ;-p

OK, osoby, które na tym zarabiają, dążą do przesuwania granic. Ale nie tylko one. Człowiek ma potrzebę wyróżniania się. Kiedyś wystarczył kolczyk w nosie albo tatuaż, a dzisiaj to żadne dziwo, więc trzeba szukać czegoś innego. A granice społecznie jakoś tam się do tego dostosowują. Może z opóźnieniem, ale w końcu tak. Jeśli pół Twojej klasy miało jakąś cudaczną dekorację, to nie uznasz jej za ewenement, prawda?

Babska logika rządzi!

Prowokator. ;-p

Uczę się od najlepszych! XD

Tak, zgadzam się z ty co piszesz. Ogólnie ciekawy proces.

Jeśli pół Twojej klasy miało jakąś cudaczną dekorację, to nie uznasz jej za ewenement, prawda?

No nie, ale właśnie ciekawy jest ten proces i moment, w którym z braku zrozumienia, nagle jest to dla mnie norma. Nie mówię nawet, że to jakieś strasznie złe, po prostu interesujące.

You cannot petition the Lord with prayer!