- publicystyka: "Zapłata" Philip K. Dick

publicystyka:

"Zapłata" Philip K. Dick

Zapłata Philipa K. Dicka to doskonały przykład tekstu osadzonego w realiach fantastyki naukowej.

Z wypowiedzi głównych bohaterów można wywnioskować, że akcja opowiadania rozgrywa się w pierwszej połowie XXI wieku, prawdopodobnie w latach dwudziestych. Jest to okres nieograniczonej władzy Rządu oraz głównego organu wykonawczego – Tajnej Policji. Czasy, w których jednostka społeczna utraciła swoje prawa i do łask powróciła maksymalna kontrola obywateli. Philip K. Dick nie podaje konkretnych czynników, które doprowadziły do takiego, a nie innego wglądu systemu społeczno-politycznego. Niemniej można domyślić się, że ma to związek z rozwojem kapitalizmu i podziałem wpływów w społeczeństwie między władzę państwo wą i wielkie korporacje. Człowiekowi, jako jednostce funkcjonującej w owym społeczeństwie została przydzielona rola biernego obserwatora.

 

Postacią pierwszoplanową jest Jennings, mechanik, którego poznajemy w momencie, gdy kończy dwuletnią współpracę z firmą Rethrick Construction. Zgodnie z kontraktem za wykonane zadanie otrzymał kilka drobiazgów (dokładnie: magnetyczna karta kodowa, bilet, kwit nadania paczki, długi kawałek cienkiego drutu, połówka żetonu do gry w pokera, zielony pasek materiału, żeton na autobus) oraz niespodziewany bonus: brak wspomnień z ostatnich dwóch lat. Bohater nie załamuje się jednak, wręcz przeciwnie. Postanawia za wszelką ceną dowiedzieć się, dlaczego został tak, a nie inaczej potraktowany. Działania podejmowane przez Jenningsa stanowią główny wątek opowiadania. Philip K. Dick ukazał człowieka zaszczutego, oszukanego, ale jednocześnie nie tracącego wiary. Zdanie: „Wiara to coś, czego nigdy nie powinno się tracić", może uchodzić za myśl przewodniąZapłaty.

 

Do stylu pisarskiego Philipa K. Dicka trudno mieć zastrzeżenia. Jeżeli chodzi o tempo akcji to powiedziałbym, że opowiadanie wpisuje się w model powieści sensacyjnej. Dynamiczna akcja, ciekawi bohaterowie i intryga w tle. Walory tekstu docenił między innymi John Woo, który przeniósł Zapłatę na ekrany w 2003 roku, a w głównych bohaterów wcielili się Ben Affleck, Aaron Eckhart oraz Uma Thruman.

 

Zapłata to historia człowieka, który wierzy, że może wszystko. Osoby, która nie poddaje się, ale wytrwale dąży do celu. Philip K. Dick pokazuje, że wiara i cierpliwość znaczą w życiu bardzo wiele. Tłumaczy, że przede wszystkim dzięki tym cechom jednostka jest w stanie ostatecznie wyrwać się z narzuconych jej schematów Przełamać istniejące bariery, a nawet dzięki wielkim zrywom społeczeństwa (czytaj: dzięki rewolucjom) przeciwstawiać się istniejącemu porządkowi.

Komentarze

Z wypowiedzi głównych bohaterów... - niefortunnie sformułowane. I czy opowiadanie może wpisać się w model powieści? Powieść to powieść, opowiadanie to opowiadanie, dlatego rozróżniamy te dwa gatunki czy jak to zwał. 

Czytałem "Zapłatę" już jakiś czas temu. Wypożyczyłem z biblioteki dosyć opasłe tomiszcze, a jako, że nie znałem wtedy jeszcze specyfiki historii tworzonych przez P.K.Dicka, to spodziewałem się, że będę miał do czynienia z bardzo rozbudowaną powieścią. Kiedy jednak uważniej zbadałem książkę okazało się, że jest ona zbiorem opowiadań. Z jednej strony miało to swoją zaletę, ponieważ szerzej poznałem twórczość Dicka, z drugiej poważną wadę, ponieważ opowiadania takie jak "Zapłata" właśnie, czy też "Raport mniejszości" marnują się trochę jako krótkie formy. Obie historie mają olbrzymi potencjał i nie potrafię odżałować, że Dick nie zdecydował się zrealizować ich jako powieści. Z resztą nie tylko one, kilka innych opowiadań P.K. również aż się prosi o rozwinięcie! /// Ale dosyć moich wywnętrzeń. Recenzja jest poprawna, ale nie obyło się bez wpadek. Szczególnie konstrukcje zdań w pewnych fragmentach kuleją. Oceniłbym na mniej więcej 3.5/5.0.

"Postanawia za wszelką ceną dowiedzieć się, dlaczego został tak, a nie inaczej potraktowany."- trochę wprowadza w błąd. Sam zdecydował się na te rzeczy, a brak wspomnień był wpisany w umowę.

Opowiadania Dicka to świetny materiał na serial-antologię (taki jak "Strefa zmroku" czy "Mistrzowie horroru" - każdy odcinek stanowi zamkniętą całość). Scenarzyści nie musieliby rozdymać fabuł wyssanymi z palca wątkami, akurat wystarczałoby czasu, żeby opowiedzieć w odcinku jedną historię.

Nowa Fantastyka