Sporty przyszłości, czyli futurologiczna jazda bez trzymanki

Hej ho! 

Czytałam, a w mojej głowie brzmiał głos pana Szaranowicza. :D 

Bardzo zabawne, a jednocześnie pełne trafnych obserwacji szarej codzienności. 

Ewidentnie fantastyka. W prawdziwym życiu siatka z zakupami by pękła, zakupy rozsypały się między szóstym a siódmym piętrem i publiczność śpiewałaby “nic się nie stało!” 

Halo, halo, Mietku!

Halo, halo, Franku!

Halo, halo, Mietku!

Halo, halo, Franku!

To są Himalaje codzienności.

Piękne 

Pozdrawiam! :) 

Podążaj za białym królikiem.

Dzięki, Marszawo, cieszę się, że się podobało. Ani Mru-Mru ponadczasowe. Szaranowicz i Szpakowski też legendy. Z pozdrowieniami od Maćka-kabaretowca domorosłego! ;)

No ubawiłem się setnie! Ani Mru-Mru cały czas był przed oczami:) Nie miałbym nic przeciwko kontynuacji w stylu: Lewy czyta gazetę z Tofikiem, albo siedzi w celi i gra w Państwa – Miasta, tudzież planuje napad na bank i koordynuje zegarek pod czas letni/zimowy:) Pozdrawiam :) 

"Sukces to ponoszenie porażek bez utraty entuzjazmu" - W. Churchill

Dzięki, Leśny Lutku, cieszę się. Cieszę się też, że przywołałeś mój ulubiony skecz:

planuje napad na bank i koordynuje zegarek pod czas letni/zimowy.

Fragment ze zmianą czasu (z omówieniem napadu pod kątem zmiany czasu) – mistrzostwo, wręcz arcymistrzostwo. Nie wiem, który z Wójcików (pewnie Marcin) wymyśla te wszystkie skecze, ale trzeba mieć nie lada wenę, by to: 1) napisać, 2) perfekcyjnie zagrać. I tak, ja wiem, że my w Polsce mamy Dańców, Kryszaków i Hrabi, ale król może być tylko jeden. Nie wiem, czy się ze mną zgodzicie, czy się ze mną, LL, zgodzisz? :)

Również serdecznie pozdrawiam z Wałbrzycha (no właśnie, z Wałbrzycha – miałem pisać o sztolniach i opuszczonych trakcjach)! ;)

No jeśli już wchodzimy na temat kabaretów, to dla mnie jednak Kabaret Moralnego Niepokoju (Drzwi, Wizyta księdza, Test na pracę, Lekcje z Mariuszem i dziesiątki innych), POTEM (Bajki dla potłuczonych, Zdobycie Troi) oraz Hrabi z nieodżałowaną niestety Joanną Kołaczkowską… Ale Ani Mru-Mru jak najbardziej, czołówka:)  

Grunberg pozdrawia Waldenburg ;) 

"Sukces to ponoszenie porażek bez utraty entuzjazmu" - W. Churchill

Prawda, KMN to też wysoka liga. Dobrze, że wyliczyłeś te skecze: KMN, Hrabi oraz POTEM. Będę mógł sobie przypomnieć to i owo. Satyrycy oraz wykonawcy stand-upu nasi rodzimi też warci są grzechu – Kryszak wymiata. Kryszak, Halama itd., itp. 

Waldenburg pozdrawia Grunberg (co za bzdura z tym Wałbrzychem, powinno być Zielony Gród albo – mój faworyt – Leśne Miasto, bo tonie w lasach) 

Te tłumaczenia niemieckich miast to nic… Zobacz jak się zwały Ząbkowice Śląskie przed wojną, to dopiero jest czad:) 

"Sukces to ponoszenie porażek bez utraty entuzjazmu" - W. Churchill

Świetny short, ubawiłam się nieźle. Ciekawy pomysł i bardzo dobrze napisane :)

Co do Wałbrzycha, to zgadzam się, że Zielony Gród to zasłużona nazwa, są rozległe parki, lasy i dużo drzew nawet w centrum.

Pozdrawiam :)

Dobry short na poprawe humoru nie jest zły :) 

Od samego początku przy wspomnieniu kultowego tekstu z kabaretu Ani Mru-Mru poczułem, że to nie może być złe :P 

Pozdrawiam! 

Siema, maciekzolnowski,

Uśmiałem się w jednym momencie. Naprawdę fajny pomysł i wykonanie.

Pozdrawiam!

Kapibara

Ząbkowice Śląskie? Krótko tam mieszkałem. To oczywiście… Frankenstein. No ba. :)

Dzięki, Krzysztofie, za docenienie. Pomysł chodził za mną już od dawna. W końcu zabrałem się do roboty i to napisałem. I cieszę się. Opowiadanie na czasie. :)

Dzięki, Kainjer. O, widzę, że całkiem sporo na “Naszej” fanów Ani Mru-Mru. Więcej niż się spodziewałem. 

Witaj Melancholio! ;)

Melancholia mi nie grozi. Ani chandra. Nie dziś i nie jutro. Dobry humor – ważna rzecz. 

Dzięki. :)

Cóż, Maćku, kabaretu całkiem sporo i to stopniu przytłaczającym fantastykę, ale czytało się dobrze. :)

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

Dzięki, Reg. Mam nadzieję, że humor Ci poprawiłem. :)

Twoja nadzieja, Maćku, spełniła się. :)

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

Czołem Maćku!

Ale poleciałeś!

I podoba mnie się to. To fajny numer jest. Tyle tu refleksji, tyle humoru, tyle tematów. Aż nie wiem, czy się zachwycić, że ktoś poruszył temat piłkarsko-sportowy, docenić, że ktoś wskazuje na problemy starzejącego się społeczeństwa, ubolewać nad brakiem windy, bo znam ten ból, choć nie z perspektywy emerytki, zadumać się nad zagadnieniem utylitarności sportu, czy w sumie utożsamić z himalaizowaniem codzienności. Sporo tego.

Zdecydowanie klik ;)

I rzekł Pan: umieścisz cztery “e” w “beeeecki”. Ani mniej ani więcej. Nie umieścisz trzech “e” ani “pięciu “e”. Dwa są wykluczone. I Pan uśmiechnął się, a lud spożywał owce i leniwce, karpie i sardele, orangutany i płatki śniadaniowe i nietoperze...

Dzięki, Beeeecki.

Najważniejsze, że zwróciłaś uwagę na kilka problemów – nie jeden, nie dwa, kilka – które szort stara się poruszać. A że na wesoło. Wesoły ze mnie chłopak. ;)

Pozdrawiam!:)