Witam

Na tym profilu publikowane są głównie opowiadania horror, a czasami science fiction. Inspiruję się twórczością Stephena Kinga, Cormaca McCarthy’ego, Dymitrija Glukhovskiego. Pewnego dnia może napiszę powieść...

Może...

To na razie tyle. 

Niegdyś tolkienomaniak, później fan twardego science fiction i Lovecrafta, obecnie miłośnik baśni i szeroko rozumianego dziecięcego fantasy, żyjący w świecie wróżek, syrenek, smoków, skrzatów i olbrzymów. Obsesyjny perfekcjonista. Przyznaję się bez bicia, że rzadko czytam opowiadania na portalu, głównie wtedy, gdy coś mnie naprawdę zainteresuje lub ktoś mnie o to poprosi. Mam tutaj oczywiście paru ulubionych autorów. Przyjmuję zaproszenia do betowania, szczególnie wzajemnego. Zastrzegam sobie prawo do nieodpowiadania na komentarze przesadnie uszczypliwe, niemerytoryczne i świadczące o braku umiejętności czytania ze zrozumieniem (ale jeśli nie odpowiem od razu, wcale nie znaczy to, że twój komentarz akurat taki jest).

Hej Piszę sobie, gram w gry bitewne głównie w WFB, czasem w RPG i wychowuję trzech synów, ich inicjały to BMW : D

Moje publikacje zbiorczo na Lubię czytać: 

https://lubimyczytac.pl/autor/266451/jakub-wczasek

A tu Operacja “Wilczyca” w Esensji

https://esensja.pl/tworczosc/opowiadania/tekst.html?id=35230

Moje opowiadania na YT u Bruno Siaka: 

https://www.youtube.com/watch?v=X5TJ11Aa4iQ&list=PL-yzSWct1v3VZIa9HaZuLE2NNJCu3RFBV

I w Jamie Gracza: 

https://www.youtube.com/watch?v=XvbS6Tj1cI4&t=17s

Tak sobie piszę.

www.facebook.com/RafalLobodaAutor/ 

https://www.instagram.com/rafal_loboda_autor/ 

Every day, I navigate life with Asperger's, bipolar disorder, borderline.

Pospolity Paradoks http://silmaris.pl/silmaris-42017/ 

Koń by się uśmiał https://niedobreliterki.wordpress.com/2018/03/04/kon-by-sie-usmial-by-jastek-telica/ 

Złoty deszcz http://szortal.com/node/14263 

Obszarpani smokobójcy http://magazyn.bialykruk.org/ magazyn/ kwiecień – czerwiec 2018

Larwa http://magazynhisteria.pl/lipcowa-histeria-5/ 

Nauka topienia smutków http://abyssos.eu/2018/10/01/numer-9/ 

Syn idealny http://magazynwizje.pl/03-2018/ 

Odmieniec http://www.szortal.com/node/15638 

Ludzie mają inaczej http://magazyn.bialykruk.org Magazyn Biały Kruk - nr 7 styczeń - marzec 2019

Dwie wieszczby https://magazyn.bialykruk.org Magazyn Biały Kruk - nr 10 październik - grudzień 2019

Chce mi się https://niedobreliterki.wordpress.com/2020/08/24/chce-mi-sie-by-jastek-telica/ 

Nazywam się Jakub Józef Malinowski. Z wykształcenia jestem inżynierem środowiska. Zawodowo działam na styku technologii, ludzi i procesów.

W fantastyce interesuje mnie przede wszystkim moment, w którym technologia zaczyna zmieniać sposób, w jaki myślimy o świecie i o sobie samych. Fascynuje mnie, jak współczesne przemiany – technologiczne, społeczne i ekologiczne – kształtują świadomość, ciało i relacje międzyludzkie. Szukam miejsc, w których spotykają się inżynieria, polityka i filozofia. Bliska jest mi także perspektywa humanistyki środowiskowej: patrzenie na krajobraz, infrastrukturę i planetę jak na aktywnych aktorów historii.

Z ciekawością przyglądam się wizjom przyszłości – zarówno tym poważnym, jak i tym, które aż proszą się o odrobinę ironii.

"Pisarz, któremu wydaje się, że jest namiastką Boga, jest na prostej drodze do paranoi".
D. V. Swain

Dum spiro spero. Albo coś koło tego...

https://crow-creations.pl

https://facebook.com/lastman87

Elektryzuje mnie psychologiczna i społeczna fantastyka naukowa, cyberpunk, solarpunk i postapo.

“AIOLI” to cykl opowiadań science-fiction, który tworzę. Nadchodzący przewrót w dziedzinie AI jest dla nich wspólnym mianownikiem lub jedynie barwnym, w większości przypadków mrocznym tłem. 

https://www.facebook.com/pawel.waclawski.autor

https://lubimyczytac.pl/autor/174498/pawel-waclawski

The next Monday, when the fathers were all back at work, we kids were playing in a field. One kid says to me, “See that bird? What kind of bird is that?” I say, “I haven’t the slightest idea what kind of a bird it is.” He says, “It’s a brown-throated thrush. Your father doesn’t teach you anything!”

But it was the opposite. He had already taught me: “See that bird?” he said. “It’s a Spencer’s warbler.” (I knew he didn’t know the real name.) “Well, in Italian, it’s a chutto lapittida. In Portuguese, it’s a bom da peida. In Chinese, it’s a chung-long-tah, and in Japanese, it’s a katano tekeda. You can know the name in all the languages of the world, but when you’re finished, you’ll know absolutely nothing whatever about the bird [...] So let’s look at the bird and see what it’s doing—that’s what counts.”

                                   —R.P. Feynman

Tu kiedyś była zapisana naprawdę mądra treść, ale strzeliła focha i znikła.

maciekzolnowski@wp.pl  

Na co dzień pracuję jako lekarz na podkarpackiej wsi. Wieczorami zaś zagłębiam się w świat Aggemunthu, który rozwijam już od kilku lat, pisząc osadzoną w nim powieść.

Piszę fantastykę o rysie duchowym i symbolicznym, łącząc klasyczne motywy fantasy z elementami szamanizmu, wierzeń pierwotnych oraz refleksją nad granicami życia i śmierci.

Młody fantasta uwięziony w ciele dorosłego inżyniera.

Zdjęcie z awatara, wstawione za zgodą autora, pochodzi ze strony fotografa i blogera, Łukasza Kędzierskiego: https://www.lkedzierski.com/

WWW.PIERWIASTEK-JA.PL