Więcej o mnie: https://lukaszmigura.neocities.org/

Pisałem od małego, ale zatraciłem pasję. Teraz chciałbym ją odzyskać

Z powodu notorycznego braku czasu NIE PRZYJMUJĘ DO ODWOŁANIA NOWYCH ZAPROSZEŃ DO BETOWANIA.

Redaktor naczelny  Fahrenheita oraz członek zarządu Polskiej Fundacji Fantastyki Naukowej.

Miłośnik dobrej literatury (Neil Gaiman, Michel Houellebecq, Haruki Murakami, Terry Prachett, Zadie Smith, Janusz Głowacki, Jerzy Pilch, Andrzej Sapkowski, Łukasz Orbitowski, Jakub Żulczyk), filmów Woody'ego Allena i Wesa Andersona, klasycznej muzyki rockowej (Led Zeppelin, Pink Floyd, Dire Straits) oraz komiksów. 

Witam na profilu. Kilka słów przedstawienia.

Literacko: lubię fantastykę. Nie mogę powiedzieć, żebym przeczytał jej dużo, ale lubię. Głównie standardy: Tolkien, Sapkowski, Lem, Frank Herbert. Lubię też motywy fantastyczne w literaturze klasycznej, mitologie i legendy różnych kultur. Prócz tego do działalności literackiej i fantastycznej zaliczyłbym też prowadzenie sesji RPG na serwerze Aeris (Neverwinter Nights 2).

Epikę piszę w sumie od niedawna. Oczami wyobraźni widzę powieści wydawane w tysiącach egzemplarzy i licznych przekładach. No, może jedną wydaną powieść. Może choć opowiadanie wydane na papierze. ;) Tymczasem po prostu dobrze się bawię pisaniem.

Prywatnie: mąż i ojciec.

Zawodowo: świeżo upieczony lekarz (co objawia się w upodobaniu do tematyki medycznej).

Pozdrawiam i zapraszam do czytania i komentowania tekstów.

Fanpage: https://www.facebook.com/TheWickedG/         

Literacko lubię twory przygodowe i fantastyczne – szczególnie dark fantasy. 

Zainteresowania ogólne to historia (szczególnie historia wojskowości i II wojna światowa), astronomia, muzyka i szeroko pojęta wiedza o świecie. Uwielbiam góry, podróże i naturę.

Piszę — krótko, z humorem, fantasy, miniatury na granicy jawy i snu, motywy baśniowe i słowiańskie.

Piszę od jakichś dwunastu lat, czyli od czasu, kiedy skończyłam dziesięć. W tym czasie poddawałam swoje siły różnym formom literackim, inspirowałam się różnymi, często uważanymi za wybitnych, autorami. Próbowałam z fantastyką, komedią, dramatem. Mając dziewiętnaście lat zrozumiałam, że mój głos opiera się na autentyźmie. Piszę bez upiększeń, intensywnie. Nie boję się pokazać traum, przemocy, uzależnień i upadków, które sama doświadczylam. Balansuję między refleksją a chwilowymi impulsami. Zestawiam brudną codzienność z ekstremum emocjonalnym. Tworzę na podstawie subiektywnych odczuć, a mój pierwszy tekst opublikowany tutaj jest swego rodzaju manifestem egzystencjalnym; czymś, co napisałam po czterech miesiącach niemocy; czymś bardzo osobistym