komentarze: 17, w dziale opowiadań: 10, opowiadania: 7
komentarze: 17, w dziale opowiadań: 10, opowiadania: 7
Serdeczne gratulacje! Świetna robota z tym konkursem, oby więcej takich!
Koala75 – Dziękuję serdecznie!
Marszawa – Niech nie ma litości!
HollyHell91 – Fajna wizytówka.
MichaelBullfinch – Witam jurora!
chalbarczyk – Dziękuję bardzo! Obiecuję, że następne opowiadania zostaną lepiej dopieszczone. Nadal się uczę i cóż, praktyka czyni mistrza. Nie jest to moje pierwsze opowiadanie, ale resztę zapisałem jako kopie robocze, by nad nimi dłużej popracować po tym, gdy zostały mi pokazane po nich błędy. Niestety, brak czasu pozostawia swoje piętno. Niemniej, mam nadzieję, że następne opowiadania będą lepsze!
betweenthelines – Bardzo dziękuję za twoją opinię! Teraz, gdy minęło trochę czasu od napisania, łatwiej będzie mi to opowiadanie sprawdzić ze świeżą głową. Na pewno posłucham się twoich uwag. Jeszcze raz, bardzo dziękuję! Jest mi również niezmiernie miło, co do dania piórka tej opowieści. Mam nadzieję, że następne opowiadania, czy to konkursowe czy też nie, będą do tego odpowiednią okazją!
bruce – Jest mi niezmiernie miło z powodu twoich słów. Bardzo dziękuję ci za sugestie oraz poprawki, na pewno się do nich zastosuje. Opowiadanie to miało być eksperymentem w prowadzeniu narracji, podjąłem parę decyzji których zwykle nie podejmuję i cóż, muszę je teraz wszystkie przemyśleć. Niemniej, lubię je!
Tobie, bruce, oraz wszystkim komentującym i czytającym chciałbym życzyć: Wesołych, Serdecznych oraz Spokojnych Świąt :) Dziękuję wam bardzo za wszystko co robicie dla mnie oraz wszystkich na portalu! Najedzcie się w te święta!
Regulatorzy, bardzo dziękuję za tak obszerny komentarz. Z betalistą jestem zaznajomiony, niestety, nikt nie zgłosił się do betowania tego opowiadania gdy na nie widniało, toteż rzeczywistość wygląda jak wygląda. Jestem bardzo wdzięczny za to jednak, że twój komentarz pozwoli mi nauczyć się nie popełniać ich więcej. Czas pokaże.
Obraz „Odcień Snu” w ramach świata przedstawionego jest wszystkim, co stracili główni bohaterowie. Przedstawia on pustkowie, do którego doprowadzili i którego nie mogą już ignorować. W moim przekonaniu obrazowi nie zostały poświęcone dwa zdania na końcu opowiadania a właśnie ten świat, to co obraz przedstawiał miał zyskiwać na znaczeniu na przestrzeni całej opowieści. Poczynania głównych bohaterów można uznać za nielogiczne i idiotyczne nawet, lecz cóż, sytuacja w jakiej się znaleźli do codziennych nie należy.
Na obrazie zobaczyłem krajobraz pozbawiony życia i o takim świecie oraz o ludziach którzy go tego życia pozbawili piszę. Oby moje następne opowiadania były lepsze.
Co do poprawek za które jestem wdzięczny, mam pytanie. Czy mogę ten tekst edytować i poprawić zgodnie z nimi czy skoro to praca konkursowa – powinienem zostawić takim jaki jest?
Jeszcze raz dziękuję serdecznie za komentarz, naprawdę jestem wdzięczny za chęć pomocy.
Rozbawiły mnie trochę tagi – wiersz, horror. Ale cóż począć, można płakać.
Ciekawe! Bardzo miło się czytało, chociaż trochę mi nie pasował styl mówienia antagonisty na początku, z tymi krótkimi zdaniami. Ale tak czy tak, ciekawy koncept, mam nadzieję, że Miastkowo mimo wszystko jest miłym miastem. Osobiście nie przepadam za przekleństwami w opowiadaniach ale rozumiem czemu służyły w tym.
Jedna rzecz, jest napisane Minałeś Kowalską, a powinno być chyba Minąłeś Kowalską.
Miły dreszczowiec! Proszę pisać dalej!
Tytuł: Fasole dwóch różnych strączków
Znaki: 37,5K znaków wedle licznika portalowego
Tagi: fantasy
W skrócie: Filozoficzna historia o dwóch ludziach próbujących nadać sens swojemu światu lub tego, co z niego zostało. Opowieść o rutynie, władzy, przyjaźni i granicach ludzkiej nadziei.
Praca konkursowa. Będę bardzo wdzięczny za opinię o tekście oraz okazyjną łapankę powtórzeń. Jeśli chodzi o zagadnienie techniczne to będę nad tym pracował dalej, niewielkie poprawki będą pewnie wprowadzane, ale zależy mi na tym czy to jako opowieść się spaja i czyta dobrze. Naprawdę bardzo dziękuję!
Słodkie takie, ciekawe. Czy powinno być “tyle czasy” a nie “tyle czasu?”
Na początku również jest napisane, że “trwająca osiem lat wyprawa po amazońskiej dżungli.” a później, że po miesiącu wrócił. Rozumiem, że wsiadł w samolot, osiem lat szukał portalu, a po odnalezieniu go wrócił miesiąc później? Możliwe, że to oczywiste, tylko ja odbieram to lekko skonfundowany.
Niemniej, przyjemny tekst, kojarzy mi się z motywem “came back wrong.” Ciekawe jak go ten portal zmienił!
Hej, przeczytałem tego szorta i w zasadzie chyba wiem o co w nim chodziło. Brzmi to jak wprowadzenie do frakcji w jakimś rpg, przedstawienie elementu twojego świata, więc jeśli tak miało być to okej, ale jakoś zabrakło mi w tym czegoś. Brakowało mi w tym czegoś nowego, jakiejś głębi. Może gdyby okazało się, że zabrała o wiele więcej niż oko? Może gdyby narrator opisywał bardziej emocjonalnie, skoro używasz narracji pierwszoosobowej?
Moim zdaniem, jeżeli piszesz teksty które mają oddać esencję jakiejś grupy w swoim świecie fantastycznym, to na pewno opłaciłoby się zrobienie z tego czegoś realistycznego z wszelką brutalnością w tym. Nie wiem na ile w tym świecie takiego typu rzeczy są na porządku dziennym, nie wiem jaki jest stosunek do tego typu rzeczy oprócz tego który wydaje się najprostszy – pojawia się w wiosce ktoś dziwny więc się chce go wygonić.
Następnym razem spróbuj dodać trochę niuansu, jakichś niespodzianek które w przemyślany sposób pokazałyby ten oryginalny sens i smak twojego świata. Na pewno jest tutaj zalążek, z którego może wyrosnąć coś naprawdę ciekawego.
Ponadto, nie wiem czy dobrym pomysłem było dać tą lekką ekspozycję na początku: Potrafią leczyć, odnawiać amputowane kończyny, a nawet wskrzeszać zmarłych. – no i w zasadzie to się dzieje, bez żadnego dodatniego, ciekawego elementu z wyjątkiem zapłaty w postaci oka.
Oczywiście to jedynie pierwsze wrażenia na świeżo po przeczytaniu.
Koniecznie pisz dalej!
PS: Osobisty minusik za obrazek z AI.
Również zachęcam do przedłużenia!
Dzień dobry, w zasadzie też się nie przywitałem a jestem tutaj już od miesiąca. Przybyłem tutaj by jakoś zacząć publikować moje opowiadania, marzenie o byciu pisarzem miałem od zawsze, ale to pewnie jak każdy tutaj. Jeszcze przede mną porządne ruszenie z kopyta z życiem na tym forum, ale mam nadzieję stać się mile widzianą częścią społeczności, wszak wszyscy chcemy tego samego – tworzenia i rozwijania się w dziedzinie pisania.
Tak więc oficjalnie – dzień dobry, oby nam się wszystkim dobrze razem żyło! Krewetka (widoczna poniżej) również się z wami wita (owszem, to łapówka w postaci zdjęcia kota, jeżeli koty jednak nie są dla was, mam jeszcze psa i mogę narysować dwie żyrafy)
:)
Tytuł: Nurt
Znaki: około 25-26k
Gatunek: Fantasy
Tagi: morze, narracja pierwszoosobowa, podróż, tajemnica
W skrócie: Narratorka, w poszukiwaniu utraconej części swojej tożsamości, wyrusza w morską podróż. Gdy jest już niemal u celu, znajduje powód przez który ludzie zwykle z tych wód nie wracają.
Zdaję sobie sprawę, że do poprawy jest interpunkcja, zapis dialogów oraz delivery emocjonalne ostatniego dialogu, ale chciałem zobaczyć jaki będzie ogólny odbiór pierwszoosobowej narracji w takim opowiadaniu. Zależy mi na surowym wrażeniu osoby zmęczonej i zdeterminowanej jednocześnie oraz by interpunkcja nie przeszkadzała a wręcz pomagała w odbiorze. Z góry serdecznie dziękuję!
beeeecki – dziękuję ci bardzo za wypisanie błędów, od razu zabiorę się za ich poprawianie. Nadmiar zaimków to moja zmora, lecz przysięgam, że nadal będę z nią walczył. Dziękuję ci za czas poświęcony całemu opowiadaniu oraz za twój komentarz, jest bardzo budujący i zachęca do dalszej pracy! Co do robienia rzeczy “w intencji”, to chodziło tutaj o taką małą grę słów. Spotkałem się z tym stwierdzeniem do tej pory tylko w tematyce religijnej, stąd można na przykład “zmówić modlitwę w intencji zmarłego”. Z racji tego, że postać ta oszukała diabła i teraz stoi nad swoim własnym grobem, miał to być taki mały żart ukazujący dystans postaci do instytucji kościoła oraz religii w ogóle.
betweenthelines – bardzo cieszy mnie fakt, iż opowiadanie to przypadło ci do gustu. Bardzo doceniam to, iż ta ciężka i gęsta atmosfera nie okazała się odpychająca. Twoje porównanie tego opowiadania do snu jest bardzo miłe i naprawdę ci za nie dziękuję, jak i za cały twój komentarz.
Poproszę więc Odcień Snu :)
Dzień dobry, rozumiem, że Zima i Odcień Snu to ostatnie wolne obrazy?
d.pankovski – styl oraz interpunkcja zostanie poprawiona jeszcze w tym kwartale. Bardzo cieszę się, że spodobał ci się zamysł, zawsze cieszy kiedy ktoś zauważa powody dla którego autor tworzy i to o czym piszesz właśnie tym jest. Dziękuję bardzo za komentarz i mam nadzieję, że następne również przypadną ci do gustu!
L.Keller – nie nauczyłem się nigdy słów które opisałyby jak szczęśliwy i zaszczycony jestem, móc przeczytać taki komentarz. Naprawdę z głębi serca dziękuję i mam nadzieję, że moje następne opowiadania będą tylko lepsze!
Ambush – Bardzo dziękuję za zwrócenie mojej uwagi na błędy – wszystkie zostały już poprawione. Mam nadzieję, że następne opowiadania przypadną ci do gustu :)
d.pankovski – Dziękuję bardzo za twój komentarz. W mojej głowie narratorka ma lat 14-15, więc już takim dzieckiem nie jest. Zależało mi na postawie osoby która jeszcze nie wszystko może dokładnie rozumie ale ma w sobie pewien bunt. Mam nadzieję, że następne opowiadania przypadną ci do gustu!
L.Keller – obiecuję, że w następnych opowiadaniach będzie więcej akcji i bardzo dziękuję za przeczytanie mojego debiutu :)
GalicyjskiZakapior – Jestem niezwykle wdzięczny pracy jaką włożyłeś w swój komentarz. Obiecuję, że zmiany w tekście wprowadzę jak tylko będę miał na to chwilę. Miałem tylko nikłą nadzieję na spotkanie kogoś kto mógłby mi pokrótce powiedzieć co mogę zmienić – twój komentarz przerósł moje oczekiwania. Naprawdę dziękuję ci i wiedz, że będę robił wszystko, by nie popełniać tych samych błędów (innych też nie). Opowiadanie to jest częścią większej antologii na temat świata który tworzę, toteż takie wyrazy jak “Ekspiatorzy” i inne mają na celu ugruntowanie tego opowiadania w tym samym świecie oraz pokazanie przemyśleń głównej bohaterki na temat tego jak inny jest jej kraj w stosunku do reszty ukazując lekki motyw odosobnienia. Teraz wiem, że można to zrobić inaczej i bez wątpienia lepiej, toteż na pewno przemyślę to, jak to ma wyglądać. Bardzo dziękuję, za zwrócenie na to mojej uwagi.
melendur88 – bardzo ci dziękuję! Każdy komentarz jest motywacją a i mam nadzieję, że moje następne opowiadania dowiozą w sposób który będzie ci odpowiadał!
CZARNA2 – bardzo dziękuję i obiecuję, że do opisów dołączą zapierające dech sceny akcji!
dawidiq150 – niezwykle doceniam tę pochwałę i mam nadzieję, że świat Neptonomiconu jeszcze nieraz cię zachwyci. Po to go piszę! Serdecznie pozdrawiam i wysyłam wyrazy szacunku i wdzięczności.